مراسم چهارشنبه سوری نایین

این جشن علی القاعده در شب آخرین روز چهارشنبه سال شمسی به دو شکل خانگی و گروهی برپا می‌شد، جشن خانگی بیشتر از سوی بانوان و دختران انجام می‌گرفت و معروف بود به #کوزه_انداختن . به این نحو که اهالی هر خانه با آتش زدن بوته ای از هیزم و کوزه ای پر از آب که سکه ای هم در آن قرار داشت از پشت بام خانه به درون کوچه می‌انداختند و عقیده داشتند که بلاها و قضایای بعد در کوزه ریخته شده و چون بشکند بلاها دفع می شود و اهالی خانه تا یک سال مصون از بلا و مصیبت می شوند. 

بعد از این مراسم جوانان و افراد میانسال و اهل حال در میدان محله خود جمع می شدند و با افروختن خرمنی از آتش و پریدن از روی آن خواسته‌ها و آرزوی خود را با ذکر مطالبی شعرگونه چون :
 «غم برو شادی بیا ، محنت برو روزی بیا»
 بیان می‌کردند و با پریدن از روی شعله های آتش که به زبان محلی به آن اَلُو می گفتند این چنین خطاب می کردند: «زردی من از تو سرخی تو از من و یا برعکس سرخی تو از من زردی من از تو»
واین جشن و سرور را تا پاسی از شب ادامه می دادند.
 
بچه‌ها نیز چادری روی خود می انداختند و درب خانه‌های محله را میزدند و در همین حین با قاشقی بر کاسه فلزی میزدند و صاحب خانه ها که به این رسم آشنا بودند با رویی گشاده مقداری آجیل، شیرینی و یا مبلغی پول را داخل ظرف فرد قاشق زن می گذاشتند و این گونه به پیشواز عید باستانی میرفتند و فرا رسیدن عید را مژده میدادند و همه خوشحال بودند، بزرگترها از سخاوت خود و کوچکترها از دریافت مژدگانی. 

متاسفانه این رسم بسیار زیبا و سنتی چند سالی است که بسیار کمرنگ شده و رو با زوال است، کاش بزرگترها بچه ها را دوباره تشویق به آیین سنتی کنند تا دوباره رنگ و بوی دوستی و شادی همگانی شهر را جلا دهد و به فراموشی سپرده نشود. 

همراه گرانمهر ما باشید در یادآوری آیین های سنتی و پسندیده
متبع: کانال تلگرامی نائین ما