مصاحبتی شیرین با استاد ابراهیمی
محمد علی ابراهیمی
دوشنبه 8 تیر 94 15:24
عمر وقتی گذشت از هفتاد                              خم چو گردید قامت شمشاد
برف پیری اگر نشست به سر                           ناله گر ذره ذره شد فریاد
پشت سر گر نهاد اسب حیات                            هشتصد ماه آذر و خرداد
باد دیماه گر وزید به لب                                   یا به جان و به دل تف مرداد
 شادمان گر به داد شد دل و جان                       یا كه نا شاد گشت از بیداد
گوش گر بشنود حدیث كویت                                 چشم بیند خرابی بغداد
همه ی آنچه در زمان شباب                            خوانده بودیم می رود از یاد
حرجی بر من و تو نیست اگر                             جای "آباد" می شود "آزاد"
خواهم از آفریدگار جهان                                      خالق آدم و نبات و جماد
 كه دل مردمان چوپانان                                   تا جهان است شاد و خرم باد
سخنی مانده است اندر دل                              می نویسم هر آنچه بادا باد
پوزشم را قبول فرمایید                                   به غلط گر نوشته شد "آزاد" 
 
                                                                               ابراهیمی(كویر) 1394/4/8

آنچه از دوستان رسد نیکوست                          گرچه "آباد" ما بود  "آزاد"
سخنی گر بزرگ ما گوید                                   ما تفکر کنیم بیش و زیاد
تا بفهمیم عمق گفته او                                   فهم ما ناقص است از بنیاد
حال با این جواب نرم و لطیف                          ما خجالت کشیم از استاد
                                                                                     نسل سومی