چوپانانِ آباد

mostaghimi.25@gmail.com

عبور از عرض دم ریگ جن
بهراد طوقی

همسفران: سعید حسینی ، وحید ازگلی ، آرین زرجو ، بابک فقیه نصیری ، محمد عظیمی پور ، رضا راد ، مهیار اردوبادی ، کامیار ذوقی ، سپیده طالب زاده ، بهراد طوقی .



- 21/10/1391 ، پنج شنبه ، ساعت 4 بامداد:
5 خودروی دودیفرانسیل گروه که شامل یک دستگاه تویوتا هایلوکس ، یک دستگاه نیسان سافاری ، یک دستگاه تویوتا لندکروزر ، یک دستگاه نیسان پاترول و یک دستگاه پاژن بودند درست به موقع همانطور که قرار بود کمی بعد از عوارض تهران – قم حاضر شدند. هوای سرد و باد سوزناک از سفری سخت و طاقت فرسا می گفت، اما نه این سرما که شاید هیچ مانع دیگری اعضای گروه را که از هفته ها پیش با رویای دیدار دوباره با کویر به خواب رفته بودند ، دل سرد نمی کرد. بی هیچ معطلی گروه به راه می افتد و قطار خودروهای دو دیفرانسیل مسیر اتوبان قم –کاشان سپس به سمت اردستان و نایین و نهایتا انارک را پیش می گیرند. برای مسافران ریگ جن که از سمت جنوب قصد عزیمت دارند معمولا انارک آخرین ایستگاه و پمپ بنزین است. گروه باک های بنزین را پر کردند و هر خودرو با حدود 160 لیتر بنزین آماده ی سفر شدند. بعد از کنترل های نهایی فنی خودرو ها و صرف نهار در رستورانی کوچک ، وارد جاده ی قدیم و خاکی چوپانان شدیم. کم کم بوی کویر روحمان را تازه می کرد ، هر لحظه دست هایمان محکم تر فرمان را می فشرد و قلب هایمان بی تاب تر می شد.

 

سمت جنوب را نگاه می کنم ، آقتاب دم غروب است و طوفانی که از نایین همسفرمان شده بود هر لحظه شدید تر می شود... کنترل خودرو با وجود باد شدید و جاده ی باریک و سرعت بالا کمی سخت بود اما تا روشنی است باید به کمپ اول برسیم، فشار پاهایمان بر روی پدال های گاز بیشتر می شود. جی پی اس دستی ام را کنترل می کنم به نقطه ی خروج از جاده ، کمی بعد از روستای الله آباد رسیده ایم از اینجا مسیر را به سمت شمال و رمل هایی که در دور دست دیده می شوند پی می گیریم. باد هنوز خیلی شدید است؛ یاد خاطرات سفرم به لوت و طوفان مرگبار شب اول آن سفر می افتم ، خوب می دانم که کویر میهمانان اش را می سنجد و اگر سربلند این آزمون را بگذرانیم حتما در شب های آینده بسیار مهربان خواهد بود. وارد رمل های بلند حاشیه ی جنوب دم ریگ می شویم، دور موتور خودرو ها لحظه ای پایین نمی آید و تمام مسیر را تخته گاز روی ماسه های روان به سمت شمال پیش می رویم. قصد داریم تا تاریک نشده به هر طریق ممکن 15 کیلومتر مسیری را که از پیش تعیین کرده ام به سمت محل کمپ اولمان طی کنیم .

 

نقشه مسیر حرکت گروه در منطقه دم ریگ جن و مرکز ریگ جن

 

چند کیلومتری داخل رمل ها پیش نرفته ایم که مردی جوان با یک موتور روسی 350 سی سی دهه ی 80 خود را به ما می رسند. چفیه اش را باز که می کند چهره ی خسته و طوفان زده ی ساربانی را می بینیم که برای هشدار به ما آمده است ، کویر مردی که شاید به سختی چند کیلومتری مشغول تعقیب ما بوده که مبادا گرفتار طوفان شویم. می گوید امشب طوفان خواهد بود ، باید زودتر برگردید. بعد از چند دقیقه ای گفتگو کمی از آب و غذای همراهمان را پیش کش می کنیم و به مسیر ادامه می دهیم. در ادامه راه روباهی بسیار زیبا احتمالا از نژاد افغانی و خرگوشی دو پا را چند صد متری تعقیب می کنیم و از زیبایی این موجودات که میزبان شب های آینده مان خواهند بود به وجد می آییم. ساعت 5 عصر است و هوا رو به تاریکی می رود. مات و مبحوت به تماشای منظره ی روبرو مان نشسته ایم: بهشتی در میان بهشت، جنگلی انبوه و فشرده از تاغ به طول حدودا یک کیلومتر میان رمل های طلایی را پیش روی خود می بینیم ، دقیقا مکانی که قصد داشتیم اولین شب را در پناه درختچه هایش بگذرانیم. جنگل مورد بحث در عمق گودالی با دیواره های ماسه ای روان به ارتفاع بیشینه ی حدودا 150 متر و با شیب تند واقع شده است و هر چند می دانم فردا صبح برای خارج شدن از آن کاری بس دشوار خواهیم داشت اما شوق رسیدن به این بهشت عقلم را می دزدد ، روی شیب تند رمل تخته گاز به سمت پایین می رویم ، به سرعت مکانی را برای کمپ انتخاب کرده و چادر ها را به پا می کنیم . نزدیک محل چادر هایمان پر از فضله و رد پاست اما یکی بیش از بقیه جلب توجه می کند ، ردی با 4 انگشت نوک تیز و تقریبا اندازه ی کف دست، به احتمال زیاد رد گرگ یا کاراکال است.

 

با همکاری اعضای گروه انبوهی از شاخه های شکسته و خشکیده ی تاغ جمع آوری می کنیم ، خوب می دانیم شبی بسیار سرد خواهد بود ، طوفان لحظه ای آرام نمی گیرد و دانه های ماسه را به صورت همه مان می کوبد ، دیدمان بسیار محدود شده است. شام را به سرعت می خوریم و قبل از ساعت 9 شب خسته به خوابی آرام می رویم. نیمه های شب است که با زوزه ی باد و تکانهای چادر از خواب می پرم، تا صبح اگر آرام نگیرد بر خواهیم گشت، نگران و مضطرب چشم هایم را دوباره می بندم. صبح زیپ چادر را با نگرانی و تشویش باز می کنم ، بلافاصله لبخندی روی لبانم سبز می شود ، می دانستم ما را پس نخواهد زد. صبحانه که سوپ داغ و کمی نان و پنیر است را تا قبل از ساعت 8 صبح می خوریم و کمپ را جمع می کنیم ، بعد از توجیه راننده ها و توضیح مسیر پیش رو و کنترل فنی خودرو ها دوباره صدای گاز خودرو هایمان بیابان را پر می کند. بعد از کمی کلنجار رفتن با رمل ها مسیری برای خارج شدن از گودال جنگل پیدا می کنیم و دوباره به سمت شمال مسیر را پی می گیریم ، باید گودال را دور بزنیم و به سمت غرب ادامه ی مسیر دهیم. هنوز یک ساعت هم پیش نرفته ایم و رمل ها سخت کلافه ام کرده اند ، گویا همه ی مسیر هایی که انتخاب می کنم به بن بست می رسند که متوجه می شویم هر دو فنر نیسان پاترول از محل انصال به شاسی شکسته اند ، با هم فکری بچه ها و با روشی که از دوستان بلوچ مان ( که در بیابان گردی بی همتا هستند ) آموخته بودم فنر ها را در جای شان محکم می کنیم و دست به عصا مسیرمان را ادامه می دهیم .

 

خورشید به میانه های آسمان رسیده است که متوجه حرکت غیر عادی دسته دنده ی تویوتا هایلوکس می شویم ، دسته موتور سمت راست پاره شده است . به سرعت زیر موتور جک زده و دسته موتور را باز می کنیم با سنگ فرز که همراه داریم پایه ی دسته موتور را بریده و برعکس جا می زنیم تا از حرکت موتور جلوگیری شود ، باز هم با سرعت به مسیرمان روی رمل ها ادامه می دهیم ، حالا تپه های ماسه ای کوتاه تر و پوشش گیاهی انبوه تر شده و می توانیم با سرعت بیشتری پیش برویم که گروه باز هم متوقف می شود ، پاژن از ناحیه گاردان جلو دچار مشکل است ، با باز کردن گاردان متوجه خرد شدن 4 شاخه می شویم ، خوشبختانه قطعه ی یدکی را همراه داریم و با تعویض 4 شاخه به سمت غرب پیش می رویم ، و ناچارا باز هم روی تپه های نرم ارتفاع می گیریم تا به نقطه ای که برای کمپ دوم در نظر گرفته بودیم برسیم. چیزی به تاریکی هوا نمانده که شیبی بسیار تند و طولانی را پیش رویمان می بینیم تصمیم می گیریم در پایین همین شیب کمپ مان را به پا کنیم ، تمام اعضای گروه بسیار خسته اند و من به شدت مخالف ادامه ی راه در تاریکی هستم .

 

چادر ها را به پا می کنیم ، طعام این شب مان هم خوراک مرغ ذغالی و سبزیجات است که حتما در سفرهای بلند مدت کویری باید به آن توجه ویژه داشت تا افراد از ناحیه دستگاه گوارش دچار مشکل نشوند. همگی خوب می دانیم که هرچند طوفان آرام گرفته اما امشب هوا سردتر خواهد بود. بچه های گروه یکی یکی داخل چادر هایشان رفته و زیپ کیسه خواب ها را بالا می کشند . ساعت 12 شب شده است ، دما سنجی را که از درختچه ای آویزان کرده ام کنترل می کنم ، 6 درجه زیر صفر ، کم کم از آتش هیزم تاغ دل می کنم و داخل چادر می روم. روز سوم سفر را کمی دیرتر آغاز می کنیم ، روی تخته ای که همراه داشتیم جملاتی یادگاری می نویسیم و روی درختچه ای در محل کمپ مان می بندیم که دوستانی که در آینده عازم این مکان هستند یادی هم از گروه ما کنند.(محل یادگاری: 33 43' 45.8'' N / 53 55' 39.8'' E) کمی به سمت جنوب مسیر را ادامه می دهیم تا به خط الراس دیواره ی رملی برسیم و سپس باز هم مسیر غرب را پیش می گیریم. بعد از حدودا 3 ساعت دشتی که انتظارش را داشتیم را در سمت راست خودمان می بینیم .

 

با توجه به مشکلات فنی روز های گذشته بخشی از مسیر را در دشت صاف ولی با خاک پودر و اصطلاحا مرده ادامه می دهیم، خاک به حدی پودری است که خودروها علی رغم خشک بودن دشت تا نصفه های چرخ فرو می روند و حرکت با دنده یک امکان پذیر است. در این ناحیه برای تقسیم فشار خودروی پیش رو هر چند کیلومتر عوض می شود تا خودروهای عقبی در مسیر کوبیده شده توسط خودرو ی اول با فشار کمتری حرکت کنند. بعد از حدود 25 کیلومتر حرکت در این دشت دیواره ای ماسه ای را پیش روی مان می بینیم که به دیواره ی دره ی پنجم معروف است و چاره ای جز عبور از آن نداریم. باد لاستیک ها را که در دشت به 15 پی اس آی افزایش داده بودیم را دوباره به 6-8 پی اس آی می رسانیم و مسیر دشوار دیواره را رد می کنیم و به دشتی با پوشش گیاهی مختصر در غرب آن می رسیم برای رسیدن به مرکز ریگ جن باید دو دیواره ی بلند دیگر مانند این را هم رد کنیم و زمان زیادی تا تاریکی نداریم.

 

مسیر را به سمت مرکز ریگ ادامه می دهیم. مکانی که محل چال شدن یادگاری گروه های قبلی ای است که به ریگ جن سفر کرده اند. امیدواریم قبل از تاریکی هوا به پرچمی که در سفر سال پیش کار گذاشته بودیم و شیشه های یادگاری زیر آن پرچم مدفون هستند برسیم ، که همینطور هم می شود. به سرعت مشغول کندن زمین می شویم و هر 3 بطری که حاوی نوشته های یادگاری گروه های قبلی هستند بیرون می آوریم ، با خواندن جملات دوستانمان که دست نوشته ی خود ما هم از سال پیش در میان آنها بود یادی از آنها و مشقات که متحمل شدند تا به این بهشت بی مثال دست یابند می کنیم و با تعویض بطری های پوسیده با بطری های جدید تمام یادگاری های سال های گذشته را به انضمام بطری جدیدی که به سه بطری سال های پیش اضافه کردیم دفن می کنیم . حالا هوا کاملا تاریک شده است و علی رغم بی میلی باطنی ام برای ادامه ی راه در تاریکی ناچار هستیم به محلی برسیم که هیزم شبانه مان تامین شود و این به معنی عبور از دو دیواره ی بلند ، ان هم در تاریکی شب است.

 

حالا دیگر نیمه های شب شده است و کمپ شب اول مان را به راه کردیم. از خودرو که پیاده شدیم زیر لب گفته بودم شب بسیار سردی خواهد بود و با گذشت زمان این موضوع بیشتر محقق می شد. ضیافت آخرین شب مان را به پا کردیم و بعد از شام مفصل ساعت ها کنار آتش به گپ و گفت گذشت ، همگی خوب می دانستیم که فردا شب حسرت کویر باز خواهد گشت. صبح که از خواب بیدار می شوم چند تن از افراد که تا دم صبح بیدار بوده اند خبر از ثبت دمای 17 درجه زیر صفر نزدیکی های صبح می دهند و مخزن های آب یخ زده نیز حاکی از همین موضوع است. راه بسیار طولانی تا رسیدن به آسفالت داریم ، کمپ را جمع کرده و آماده ی حرکت به سمت علم حاجی باقر می شویم. هوا هنوز تاریک نشده است که به آسفالت می رسیم و با نگاهی به پشت سر با کویری که به مهربانی میزبان چند شب ما بود خداحافظی می کنیم.

نقل از:http://www.irandeserts.com


منطقه گود دو باغ، ریگ جن
محسن ادیب

نام انگلیسی : Du-Bagh hole   

نام فارسی :  گود دو باغ

 

موقعیت جغرافیایی

گود دو باغ در موقعیت جغرافیایی lat=33.6943185 lon=54.0716859 در نیمه شمالی منطقه دم ریگ جن، در 30 کیلومتری شمال شرق دهستان چوپانان در استان اصفهان واقع است. این گود پوشیده از اجتماعات انبوه درختچه های سیاه تاغ است که انبوه بودن این پوشش در نوع خود کم نظیر است. دو باغ در میان محاصره اجتماعات عظیم ماسه ای دم ریگ جن واقع شده است و فرورفتگی آن در میان این اجتماع باعث شده که موقعیت خوبی برای حفاظت از تاغها در برابر وزش بادهای منطقه و در نتیجه حفاظت از ریشه درختچه های تاغ ایجاد شود. همچنین خاصیت اسفنجی و جذب بالای آب در ماسه باعث شده که درختچه ها برای دستیابی به آب مورد نیاز با دشواری زیادی مواجه نباشند. گود شامل دو باغ مجزای غربی-شرقی است که توسط یک دیواره ماسه ای از یکدیگر جدا شده اند. باغ غربی دارای وسعت بیشتری است و طول آن در حدود 360 متر است و باغ شرقی طولی در حدود 130 متر را دارا است. نامگذاری منطقه نخستین بار توسط جناب علی پارسا و به دلیل شباهت بصری منطقه به دو باغ مجزا در پیمایش پیاده ریگ جن در سال 1388 اتجام گرفت.

 

ارتفاع تپه های ماسه ای شمالی از کف گود در حدود 90 متر و تپه های جنوبی در حدود 55 متر است. فاصله گود دو باغ در جهت شمال تا انتهای مناطق ماسه ای در حدود 4 کیلومتر و در جهت جنوبی در حدود 10 کیلومتر است.

 

به دلیل وجود پوشش انبوه، منطقه پتانسیل بسیار مناسبی برای استتار و زیست جانوران کویری دارد. بر اساس مشاهدات میدانی رد گرگ، کفتار و گربه شنی در منطقه مشاهده گردید. وجود استخان های خرد شده شتر در این منطقه که تنها توسط کفتار امکان پذیر است، گواهی بر این ادعا است. وجود ارتفاعات زرومند در فاصله 20 کیلومتری شمال شرق، و ارتفاعاتی در فاصله 20 کیلومتری جنوب این منطقه دسترسی سگ سانان منجمله گرگ و کفتار را به این منطقه محیا کرده است.  همچنین کارکال، روباه شنی، انواع عقرب و مار، شاهین، پا مسواکی و... از دیگر جاندارانی هستند که به احتمال زیاد این منطقه را به عنوان زیستگاه انتخاب کرده اند.

 

دسترسی به منطقه دو باغ نیاز به مهارتهای فنی در رانندگی خارج از جاده دارد و از دو مسیر امکانپذیر است. مسیر اول از سمت جنوب دیواره ماسه ای دم ریگ جن و جاده قدیم ارتباطس خور-انارک از روستای الله آباد چوپانان به سمت شمال و از میان دره حد فاصل  انبوه تپه های ماسه ای تا منطقه دو باغ و مسیر دوم از سمت شمال دیواره ماسه ای دم ریگ که مسیر دشوارتری است.

 

برای مشاهده نقشه هوایی منطقه کلیک کنید.

نقل از:http://www.irandeserts.com


مناطق جنوب شرقی ریگ جن
محسن ادیب

منطقه غربی کویر مرکزی ایران به ریگ جن شهرت دارد. دقیقا مرز ریگ جن مشخص نشده است ولی به صورت اجمالی میتوان مرزهای ریگ جن را به این صورت محدود کرد. ریگ جن در قسمت شرقی به محور ارتباطی معلمان به جندق از جنوب به محور ارتباطی چوپانان به نایین، از شمال به شهرهای سمنان و گرمسار و از غرب به پارک ملی کویر محدود میگردد.

اتلاق کلمه ریگ به این منطقه این تصور را ایجاد میکند که این منطقه کاملا توسط شن های روان که در اصطلاح محلی ریگ نامیده میشوند پوشیده شده است در حالی که قسمت عمده ریگ جن را باتلاقهای نمکی و زمینهای مسطح پفکی پوشانده اند. ریگزارهای ریگ جن عمدتا در قسمت جنوبی این منطقه قرار گرفته اند. تجمع ریگزارها از منطقه جنوب شرقی واقع در نزدیکی روستای همت آباد واقع درشمال شرقی چوپانان (استان اصفهان) به صورت نواری باریک در جهت غربی آغاز میگردد که به این منطقه دم ریگ جن اتلاق میشود. هر چه به سمت غرب حرکت کنیم عرض این نوار ماسه ای افزایش یافته تا به بدنه اصلی اجتماع ماسه ای ریگ جن پیوند میخورند. عرض این نوار در منطقه زرومند (آغاز تپه های ماسه ای) در حدود 500 متر و در 30 کیلومتری غرب چوپانان (پایان دم ریگ) در حدود 10 کیلومتر است. بدنه ریگ جن شکلی شبیه به بیضی دارد (منطقه ای با طول و عرض 100 در 70 کیلومتر) و در قسمت شمال غربی آن مجددا نوارهای ماسه ای از یکدیگر جدا می شوند و جهتی شمالی دارند. این نوارهای ماسه ای در حدود 100 کیلومتر به سمت شمال پیشروی میکنند. فاصله این نوارها پوشیده از کویرهای پفکی است که اصطلاحا کوچه نامیده میشوند. 5 نوار ماسه ای اصلی با یکدیگر فاصله ای در حدود 30 تا 50 کیلومتر دارند و بلندترین ارتفاع ماسه ای آنها در نوار پنجم (شرقی ترین نوار) در نزدیکی بدنه ریگ قرار دارد که ارتفاعی در حدود 220 متر از کف کویر دارد.

پوشش گیاهی در منطقه دم ریگ در زمینهای ماسه ای پوشیده از درختچه های تاغ و بندرت اسکنبیل است که هرچه به سمت غرب پیشروی کنیم این پوشش انبوهتر میگردد. از دیگر جوامع گیاهی در ریگزارها میتوان به نسی، دم گاوی و ... اشاره کرد. در قسمتهای کویری این منطقه اشنان و سایر گیاهان هالوفیت و در نواحی مرتفعتر و زمینهای استپی درمنه دشتی قابل مشاهده است.

پوشش جانوری منطقه شامل گرگ، روباه شنی، گربه شنی، گربه پالاس، شغال، شاهین، سارگپه، هوبره، مگس گیر، گنجشک، چکاوک کاکلی و ... است.

برای دسترسی به این منطقه باید از جاده خاکی روستای همت آباد واقع در شمال شرقی روستای چوپانان وارد منطقه ریگ جن شد. این جاده خاکی پس از 35 کیلومتر به سمت شمال (دامنه کوه زرومند) تغییر جهت میدهد که انتهای آن به جاده چوپانان جندق (10 کیلومتری جنوب جندق) منتهی میگردد.در نقطه تغییر مسیر جاده به سمت شمال از جاده خاکی خارج شوید و ادامه مسیر را به صورت آفرود به سمت غرب ادامه دهید. ادامه این مسیر به سمت غرب و در حاشیه شمالی ریگزارها به کوچه پنجم ریگ جن منتهی میگردد (مسافت در حدود 70 کیلومتر). حرکت در این مسیر نیاز به تجهیزات ناوبری همچون جی پی اس و کمپاس و خودروهای دو دیفرانسیل دارد. هرگز تنها به این منطقه سفر نکنید و در صورت سفر به آب و غذای کافی مجهز باشید. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد ریگ جن، کوچه ها و قسمتهای شرقی و غربی این منطقه اینجا کلیک کنید.

گزارش سفر به منطقه دم ریگ جن

همسفران:

کیومرث بابازاده، کیان بابازاده، محسن ادیب، اشکان هدایتی، احسان چگینی، علی رهبر، علی نادری، فریدون نجفی تبار ،حمید جیحانی، مهدی میر رحیمی، فربد وزیری، علیرضا عبداللهی

تعداد خودرو : 9

تاریخ سفر 14 لغایت 18 آذر 1390

راهی کویر میشویم به سرزمینی که نهایتی برای دوست داشتنش نیست و شاید وسعت کویر است که چنین عشقی را طلب میکند. سفر گروهی از پمپ بنزین چوپانان واقع در شمال شرقی استان اصفهان آغاز میگردد. پس از پر کرن باک های خودروها و یدک به سمت روستای همت آباد واقع در جنوب شرقی ریگ جن حرکت میکنیم. همت آباد روستایی متروکه است که از آن برای نگهداری شتر استفاده میگردد. این روستا آخرین نماد تمدن در شرق ریگ جن است. در فاصله 5 کیلومتری همت آباد جاده به سمت شمال تغییر جهت میدهدو از جاده خاکی خارج میشویم و به سمت غرب ادامه مسیر میدهیم تا به رودخانه فصلی زرومند میرسیم. بدلیل بارندگی های اخیر رودخانه فصلی مملو از آب است و مسیر عبور را سد کرده است. مسیر را به سمت شمال غربی در راستای رودخانه ادامه میدهیم تا جایی که روخانه در کویر پخش شود و مسیر عبور را هموار کند. پس از عبور از روخانه مسیر را به سمت غرب و کوچه پنجم ریگ جن ادامه میدهیم. در سمت جنوب تپه های ماسه ای ریگ جن خودنمایی میکند و در سمت شمال کویرهای پفکی که بعلت بارندگی تا حدودی پف زمین خوابیده ولی گلالود نشده است. همین امر عبور از این زمینها را راحتتر میکند. حرکت خودرو ها در این کویرها باید بصورت متناوب باشد و خودروی پیشرو دایما تغییر کند تا فشار زیادی به خودرو وارد نشود. پس از طی مسافتی در حدود 40 کیلومتر بر بالای تپه ای پوشیده از ماسه های روان اتراق میکنیم. هوا بشدت سرد است و اقامتی سخت در ریگ جن را نوید میدهد. هوا در سردترین زمان قبل از سپیده دم به 1 درجه زیر صفر میرسد.

روز دوم حرکت به سمت کوچه پنجم ریگ جن

پس از سپری کردن شبی نسبتا سرد و مشاهده رد 3 گرگ که از نزدیکی کمپ عبور کرده اند آماده حرکت میشویم. پس از صرف صبحانه به سمت غرب ادامه مسیر میدهیم. از شیب تند ماسه ای سرازیر میشویم تا مجددا به سطح کویر برسیم. پس از طی مسافتی در حدود 30 کیلومتر به پنجمین کوچه ریگ جن نزدیک میشویم. دیواره ماسه ای عظیمی که به طول 100 کیلومتر به سمت شمال گسترش دارد. عبور از شرق به غرب این منطقه به دلیل شیب تند جبهه شرقی و ارتفاع بلند تپه ها تقریبا غیر ممکن است و تقریبا تمامی عبورها جهتی غربی شرقی داشته اند. تعدادی از دوستان تعدادی گوش ماهی فسیل شده می یابند که نظریه دریا بودن کویر مرکزی ایران را تایید کنند. پس از گشت زنی در منطقه برای صرف نهار به کمپ بازمیگردیم. خورشید در حال غروب کردن است و هوا از شب قبل کمی سردتر. پس از صرف نهار به دور آتش جمع میشویم و خاطرات سفرهای گذشته را مرور میکنیم.هوا بشدت سرد شده است و در  سردترین حالت به -4 درجه سانتیگراد میرسد.

روز سوم خروج از ریگ جن

پس از طی یک شب بسیار سرد و جمع کردن زباله ها و وسایل در به سمت شرق حرکت میکنیم. پس از رسیدن به جاده خاکی به سمت شمال حرکت میکنیم و از ریگ جن خارج میشویم. مقصد بعدی صافی باقر دزدو در شرق روستای فرحزاد است. ادامه مسیر جاده خاکی بسیار کم ترددی است که در قسمتهای زیادی آب بر شده است و حرکت خودرو ها را کند میکند. پس از طی مسافتی در حدود 50 کیلومتر به محور ارتباطی جندق به چوپانان میرسیم و به سمت روستای زیبای فرحزاد حرکت میکنیم.

نقل از:http://www.irandeserts.com

 

 


      نویسنده: غلامعلی صمیمی
دالان صفه كه در اصطلاح محلی چوپانان به ان صفه درو (sofe daroo)میگویند در فاصله 35 كیلومتری چوپانان و10كیلومتری مشجری دردامنه كوهی واقع است.

این غار كه دراصل یك دالان بزرگی است وایوان ورودی ان كه بشكل یك صفه است وارتفاع حدود10متری دارد وبخاطر همین صفه بزرگی كه دارد صفه درو گویند.موقعیت این كوه در كنار دشت بزرگی است بانام قدومه چینا كه دارای پوشش گیاهی متنوعی است از جمله آویشن،قدومه (تخمه سرخو).

درداخل دالان این صفه گیاهان ترشو زیاد می رویند.واستراحتگاه گوسفندان وحش نیز میباشد.درروبروی این غار درفاصله ای نه چندان دور معادن طلای خونی وكال كافی وجود دارد.

نقل از:http://choopananvatan.blogfa.com/


ادامه مطلب

» سرویس: استان ها - اصفهان
500-24.jpg

گربه شنی کوچکترین عضو خانواده گربه‌سانان است که با جثه‌ای کوچک اقداماتی خارق‌العاده انجام می‌دهد و هر انسانی را مبهوت فعالیت‌های خود می‌کند.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، منطقه اصفهان، این گربه‌سان کوچک از کمیاب‌ترین گونه‌های حیات وحش ایران و جهان محسوب می‌شود و تنها گربه‌ای است که در بیابان‌های واقعی یافت می‌شود و سازگاری عجیبی با تغییر دمای مناطق ماسه‌ای و شنی دارد. گربه شنی به علت تراکم جمعیتی پایینی که دارد اصولا به عنوان گونه‌ کمیاب معرفی می‌شود و همیشه در منطقه خطر قرار می‌گیرد. طبق بررسی‌های سال 2008 اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) این گونه در لیست قرمز قرار گرفته است.

برای پیدا کردن گربه شنی شاید روزها زمان لازم باشد چراکه به هیچ وجه رد پایش بر روی شن و ماسه باقی نمی‌ماند و پس از دیدن نورهای مصنوعی سریعا چشمان خود را می‌بندد. این گونه دارای شنوایی قویی است چنان که اصوات ماورای صوت را هم می‌شنود و حرکت جانوران را علاوه بر روی زمین در زیر زمین نیز رصد می‌کند.

گربه شنی دارای جثه‌ای کوچک است، اما شکارهایی که انجام می‌دهد هر بیننده‌ای را متحیر می‌کند. این گربه‌سان بین یک و نیم تا سه کیلوگرم وزن دارد، اما گاهی گزارش شده که گوسفند، بز و حتی گوساله بوفالو را هم شکار می‌کند و در شکار پرندگان نیز عملکردی بی‌نظیر دارد.

حسین اکبری، رییس اداره حفاظت محیط زیست شهرستان نایین، در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنای منطقه اصفهان خاطرنشان کرد: به استناد بررسی‌های علمی سال‌های اخیر، مجموعه پهناور "ریگ جن" غنی‌ترین زیستگاه گربه شنی در کشور و یکی از مهمترین زیستگاه‌های این گونه کمیاب و شاخص در جهان می‌باشد به طوری که بیشترین مشاهدات و مستندات این گونه در زیستگاه‌های ایران در سال‌های اخیر از این منطقه به دست آمده است.

وی ادامه داد: گربه شنی با نام علمی (felis margarita) کوچکترین عضو از خانواده گربه سانان ایران و یکی از کمیاب‌ترین گونه‌های حیات وحش کشور است که مختص زیستگاه‌های ماسه‌ای و بیابانی اطراف کویر مرکزی و نواحی شرق و جنوب شرق ایران است.

رییس اداره حفاظت محیط زیست شهرستان نایین با بیان اینکه این جانور نادر و شاخص یکی از شاهکارهای سازگاری با شرایط سخت محیط های بیابانی است، افزود: دمای هوا در عرصه‌های ماسه‌ای و شنی بیابان‌ها بسیار متغیر بوده و در برخی نواحی در اوج تابستان به 60 درجه بالای صفر رسیده و در زمستان هم ممکن است تا 25 درجه زیر صفر برسد و یخبندان شدید ایجاد شود.

وی گفت: یکی از ویژگی‌های حیاتی این گونه زیبا و جذاب، وجود موهای فشرده سیاه یا قهوه‌ای رنگ در کف دست و پاهای حیوان است تا به عنوان یک عایق، تحمل دمای سوزان ماسه‌ها را در گرمای تابستان به راحتی میسر سازد و هم‌چنین با ایجاد سطح بیشتر، مانع از فرو رفتن دست و پا و پنجه‌ها در ماسه‌ها و سهولت حرکت و جابه‌جایی شود.

رییس اداره حفاظت محیط زیست شهرستان نایین افزود: گوش‌های این حیوان هم دارای موهای بلند و فشرده‌ای بوده تا از یک سو از وارد شدن ماسه‌ها و گرد و خاک به داخل گوش جلوگیری شود و از سوی دیگر به شنوایی و تشخیص جهات صدا کمک کند.

اکبری به ویژ‌گی منحصر به فرد این گربه اشاره کرد و ادامه داد: گربه شنی در هنگام برخورد با نورهای غیر طبیعی از جمله نور خودرو معمولا به سرعت چشمانش را بسته تا مانع انعکاس نور توسط چشم‌ها و درنتیجه دیده نشدن و شناسایی آن توسط انسان شده و آن را از خطرات احتمالی صیانت کند.

وی با بیان اینکه این گونه شب فعال بوده و معمولا از اوایل غروب تا طلوع آفتاب به شکار رفته و در طول روز در لانه و مخفیگاه‌های خود استراحت می‌کند، ادامه داد: تغذیه این گربه معمولا از جوندگانی مانند موش‌ها، دوپاها و خزندگان است و با وجود جثه کوچک قادر به شکار پرندگانی مانند باقرقره، چکاوک‌ها و هوبره است.

رییس اداره محیط زیست شهرستان نایین تاکید کرد: گربه شنی بی‌تردید یک ذخیره و سرمایه بسیار ارزشمند اکولوژیکی در طبیعت، گنجینه گردشگری گرانبها و یک بستر مهم پژوهشی و آموزشی به شمار می‌رود.

اکبری از برنامه‌ریزی و آغاز مطالعات مقدماتی برای اجرای پروژه بررسی الگوهای پراکنش و تراکم جمعیتی گربه شنی با استفاده از فناوری دوربین‌های خودکار (camera trap) در مجموعه زیستگاهی عظیم و منحصر بفرد "ریگ جن" خبر داد و گفت: این پروژه با مشارکت و همکاری حفاظت محیط زیست استان اصفهان، مراکز دانشگاهی، انجمن‌های تخصصی مردم نهاد و کارشناسان بین‌المللی در سال 1393 اجرا خواهد شد.

وی در خصوص چگونگی اجرای پروژه اظهار کرد: پروژه بررسی الگوی پراکنش و تراکم گربه شنی در سه مرحله شامل مطالعات مقدماتی و مکان‌یابی مناسب برای دوربین گذاری، نصب اصولی دوربین‌ها در مکان‌های تعیین شده، جمع آوری و تجزیه و تحلیل داده‌ها و تهیه بانک اطلاعاتی و برنامه‌های مدیریتی مربوطه انجام می‌شود و هم‌چنین تهیه عکس‌های حرفه‌ای نیز بخش دیگری از اهداف این پروژه است.

رییس اداره محیط زیست شهرستان نایین افزود: به کارگیری فناوری دوربین‌های تله‌ای در مطالعات بوم شناسی اکنون روشی موثر و کارآمد در جهان برای مطالعات حیات وحش به‌ ویژه گونه‌های کمیاب و نادر محسوب شده و اطلاعات ارزشمندی از جمله الگوهای پراکنش زمانی و مکانی، تراکم جمعیت، ثبت و مستند سازی حضور گونه هدف، برخی الگوهای رفتاری و مسیرهای جابه‌جایی در اختیار محققان قرار داده و این اطلاعات در اتخاذ برنامه‌های حفاظتی و مدیریتی گونه‌های جانوری و زیستگاه‌ها بسیار با ارزش و موثر است.

اکبری از برنامه‌های مدیریتی و تحقیقاتی دیگر در عرصه‌های حفاظت شده استان در خصوص گربه شنی خبر داد و افزود: تحقیقاتی توسط متخصصان دانشگاهی برای تهیه بانک اطلاعاتی و حفاظت شایسته و موثر از این گونه در عمق زیستگاه‌های شهرستان نایین، عرصه‌های کویر مرکزی از جمله زیستگاه‌های عظیم ریگ جن، پناهگاه حیات وحش عباس آباد، منطقه شکار ممنوع کوه بزرگی انارک، مجموعه هیزم چاه و منطقه دق سرخ انارک انجام شده است.

وی اضافه کرد: این تحقیقات دستاوردهای موثری در مستند سازی، شناسایی نواحی پراکنش، درمان، احیا و بازگشت به طبیعت نمونه‌های مصدوم، ترویج و آموزش جوامع محلی و جلب مشارکت عمومی در حفاظت، شناخت، مقابله و رفع تهدیدها از جمله شکار غیر مجاز و تخریب زیستگاه‌ها داشته است.


طبیعت چوپانان

 
(عکاس: علینقی جلال)
نقل از خبر گزاری چوپانان


نماینده مردم نایین در مجلس: طرح های تولیدی در اولویت قرار گیرد

نایین،اصفهان-ایرنا- نماینده مردم نایین در مجلس شورای اسلامی از کارآفرینان این شهرستان خواست تا طرح های توسعه و افزایش ظرفیت تولید را در اولویت فعالیت خود قرار دهند.

به گزارش روز سه شنبه ایرنا، ˈسید حمیدرضا طباطبایی ˈ در جلسه انجمن سرمایه گذاران و کارآفرینان شهرستان نایین اظهار کرد: در نایین ، خور و بیابانک بیش از 200 واحد صنعتی و معدنی مجوز فعالیت دارند . 

وی با بیان اینکه ˈ واگذاری معدن چاه پلنگ در 80 کیلومتری انارک قطعی شده است ˈ افزود: عملیات فرآوری و کانه آرایی سنگ آهن نایین را خواستاریم.

نماینده مردم نایین در مجلس تصریح کرد: این معدن 20 میلیون ذخیره سنگ آهن دارد که با راه اندازی آن 150 نفر مشغول به کار می شوند.

در این جلسه رییس هیات امنای انجمن سرمایه گذاران و کارآفرینان نایین درخصوص فعالیت و اهداف آن گزارشی ارائه کرد.

ˈ اقبال ˈ، رونق بخشی به امور سرمایه گذاری و کارآفرینی را یکی از اهداف این انجمن بیان کرد. 

رییس هیات امنای انجمن سرمایه گذاران و کارآفرینان نایین با اشاره به اینکه این انجمن با بررسی مشکلات برای ارتقای سرمایه گذاری و کارآفرینی در نایین تلاش می کند، افزود: همفکری، هماهنگی و همکاری با ادارات برای حل مشکلات اقتصادی و اجتماعی از اولویت های این انجمن است. 

دبیر خانه معدن ایران نیز گفت: باتوجه به مجوزهای کسب شده برای فعالیت کارآفرینان نایین پیش بینی می شود مشکل بیکاری در این شهرستان در آینده نزدیک برطرف شود. 

ˈغلامرضا حمیدی انارکیˈ افزود: برای ارتقای تولید ملی باید به صنایع پایین دستی پویایی و حرکت بیشتری داد و با اجرای طرح های توسعه ای، ارزش افزوده این بخش را ارتقا داد.

وی با اشاره به نقش و جایگاه بخش معدن در تولید ملی اظهار کرد: منابع و ذخایر معدنی کشورمان بهترین فرصت برای افزایش تولید ملی است و مسوولان نیز باید تولیدکنندگان را حمایت کنند. 

شهرستان نایین در 140 کیلومتری شرق اصفهان قرار دارد.


بزكش معدن متروكه در چوپانان

بزکش نام محلی در نزدیکی چوپانان

 منطقه خامو(خُموو) ,بزکش معادن متروکه قدیمی است که سالهاست از رونق افتاده.

نوشته فوق و تصویر از سایت دهستان چوپانان نقل شده ولی متاسفانه اطلاعات مربوط به این معدن بسیار كم است از همشهریان عزیزی كه می توانند اطلاعات دقیقی در معرفی این معدن به همگان ارائه كنند مورد استقبال ماست  عكسهای بیشتر را می توانید در اینجا ببینید 


كبودان از دوربین دیگران http://birdwatcher.persianblog.ir



منطقه حفاظت شده عباس آباد نایین

منطقه حفاظت شده عباس آباد نایین در 195کیلومتری شرق اصفهان واقع است. عکاس: حسین فرزانیان

عکس: .
کد خبر: 80906234
تاریخ خبر: 15:44 25/08/1392
ارسال به دوستان


ریگ جن کجاست و چگونه از ان میتوان به سلامت عبور کرد


باآواتار پیر افرود سلام به همه دوستان و عزیزان : متوجه شدم که از سفر و گذر از ریگ جن مطلب خاصی در نوشته ها ندیدیم و لازم دانستم جهت اشنایی دوستان با این اسم و منطقه خاص به علت زیبائی های خاص و در عین حال خطراتی که در راه عبور از این منطقه وجود دارد توضیحاتی مختصر در حد تجربیاتم از این مکان برای راهنمایی ان دسته از عزیزانی که انجا را نمیشناسند بدهم و این تذکر حیاتی را هم به دوستان جوانم که ممکن است قصد سفر به چنین مناطقی را داشته باشند بدهم که این منطقه با کسی شوخی ندارد و فقط باید با بلدان ان که محدود هم هستند و گروهی مجهز و با تجربه به این سفر بروند که در غیر این صورت چنانچه خودسرانه تصمیم به رفتن به چنین جائی بگیرید برگشتی از این سفر نخواهند داشت ........ سفر به ریگ جن انارک - استارت از کلاته باباخالد به سمت مرکز ریگ جن و خروج از مابین جندق و کلاته چوپانان جاده انارک طبس حدود 320 کیلومتر در دل کویری وحشی به نام ریگ جن که هیچ موجود زنده ای در ان نمیبینید و چنانچه طوفان شن به راه بیفتد قید رنگ ماشینتان را بزنید چون اتومبیلتان کاملا سند بلاست میشود و در هنگام طوفان شدید هرگز از ماشین پیاده نشوید و ماشین خود را پشت به باد در بلندترین نقطه قرار دهید تا موتور اسیب نبیند چنانچه در نقاط گود توقف کنید بعد از چند ساعت ماشین شما دفن در زیر شن خواهد شد و حتی یک لحضه هم شیشه ماشین را پایین نکشید که در کسری ار ثانیه داخل ان پر از ماسه خواهد شد صبر کنید تا شدت طوفان کم شده بعد ادامه دهید دوستان توجه فرمائید که قبلا باید دوره اموزش رمل نوردی با ماشین دو دف را گذرانده باشید و در اینکار تبحر داشته باشید و مهمتر از همه بدانید که اگر از گروه عقب بیفتید کمک به شما مشکل خواهد شد ...........
ملزومات ضروری و لازم برای این سفر که شامللوازم آفرود یعنی وینچ برقی یا گاردونی و جک هایلیفت - بیل و تبر - کمپرسور باد – جک بادی و جعبه های ابزار کامل و لوازم یدکی مانند ( ***** هوا و روغن و بنزین- صفحه کلاچ و پمپ بنزین ودسته موتور – شمع و دلکو و کوئیل کامل - سیبک– روغن موتور- روغن هیدرولیک - ضدیخ - روغن ترمز اضافه ) ملزومات کمکی مورد نیاز عبارت است از تلفن یا موبایل ماهواره ای – جی.پی.اس دو دستگاه – بیسیسم - قطب نمای جنگی- کمکهای اولیه کامل و حرفه ای و اشنایی کامل به کمکهای اورزانسی - دوربین چشمی- چادر و کیسه خواب زمستانی مرغوب – وسایل گرمایی و روشنائی - 40یا 30 متر سیم بکسلحداقل 10میلیمتری - تسمه ی بکسل 5تن 10 تا 20 متری - 50 کیلو هیزم – تعدادی گونی بزرگ - 100 لیتر گالون برای آب - 120لیتر گالن برای بنزین ----- غذای کنسروی حداقل برای 10 وعده ، نان و خوراکی هایسبک و پر انرزی ....... چکاب و سرویس اتوموبیل جهت سلامت ان روز قبل از حرکت .... بهترین و تنها فصل برای سفر به ریگ جن زمستان ماه بهمن میباشد و توجه داشته باشید حتی در بهمن در بعضی از نقاط گرمای هوا تا45 درجه سانتیگراد بالای صفر در ظهر و در شب هم بشدت سرما طاقت فرسا خواهد بود تا 15- زیر صفر .شرح مسیر حرکت از تهران : جاده ی تهران قم - اردستان - پمپ بنزین انارک( تا اینجا از تهران حدود 600 کیلومتر ) باکها و گالنها را پر کرده و به سمت جندق از جاده قدیم اسفالته راه را ادامه میدهیم بعد از گردنه زنجیرگاه دست چپ فرعی خاکی را ادامه تا ده نیمه متروکه عشین که بسیار زیباست و تمام ان از سنگ است و بسیار قدیمی است را رد کرده بعد از انجا به کلاته یا ده بابا خالد میرسیم که انجا هم زیباست و قلعه قدیمی از گل دارد که جالب است اینجا دیگر به غیر از مزرعه دکتر جعفری اخرین ابادی و نشانه انسان است و اب نیمه شیرین قابل اشامیدن دارد( از پمپ بنزین انارک تا ده بابا خالد حدود 2.5 ساعت راه ) از این به بعد سفر اصلی به ریگ جن اغاز میشود و ادامه راه را به طرف شمال شرق در بستر رودخانه ای خشک شده که از شرقباباخالد می گذرد پیش میگیریم.................و اما دوستان وصف این حدود 320 کیلومتر کویر نوردی که در پیش داریم یعنی منطقه ریگ جن به هفت رشته جبال کوه شنی که بعضی از انها تا300 متر ارتفاع و حدود 30 کیلومتر طول دارند و مابین این ارتفاعات دشتی کفی و صاف با خاکی لورگ و بسیار پوک و در زیر گل که این چند دشت هم هر کدام حدود 20 کیلومتر و بعضی هم بیشتر طول دارند که در مجموع اصطلاحا به هر رشته کوه شنی و دشت ان یک کوچه گفته میشود و شما باید هفت کوچه را رد کنید تا از این منطقه زیبا و در عین حال خطرناک خارج شوید .....شما اگر خیلی وارد و گروهتان مجهز باشد هر یک روز دو کوچه را رد خواهید کرد یعنی در بهترین شرایط 3.5 روز راه خواهید داشت و در شرایط بحرانی و گیر کردن و یا خرابی خودروها دیگر نمیشود زمان مشخصی داد پس همراه داشتن اب و خوراک و بنزین اضافه حیاتی است ...... اما چگونه از این رملها و دشت سست به سلامت عبور کنبم .دوستان در این سفر یک تا دو بلد که خود جیپ دارند و راننده حرفه ای بیابان هستند پیش اپیش جلو رفته و راه را شناسائی میکنند خصوصا در طی مسیر در رشته کوه های شنی بدلیل اینکه بادهای شدید منطقه دائم تپه ها را جابجا میکند و به همین خاطر هم به انها ریگ جن میگویند . حال پس از شناسایی با دادن علامت و بیسیم بقیه با فاصله دنبال انها در همان مسیر ولی نه در رد چرخ جلویی زیرا در این نو رمل مایه با هر عبور شکسته شده و اکر بعدی در همان رد بیایید احتمال فرو رفتن دارد حال که به دشتها میرسیم برعکس سر گروه و بلد در جلو رفته و دیگران در همان رد او حرکت میکنند . دوستان توقف و ترمز در این مسیرها باعث فرو رفتن شده و به تمام گروه فشار مضاعف وارد کرده و ادامه شفر را به شدت مشکل میکند جون مسیر دشت به گونه ای است که اگر در ان ماشینی فرو رود به علت وجود گل در زیر باید دیگر ماشینها در گونی هایی که عرض کردم از قسمت شنی شن پر کرده و به محل برگردند و زیر چرخها و روی گل ها را با شن پر کرد و امثال این کارها که در ضمن داشتن تخته های الومینیومی اجدار در اینجا بسیار بدرد خور است که ما از بطریهای خالی نوشابه برای پر کردن زیر چرخها استفاده میکردیم که بسیار هم کارا است چون یادتان باشد شما در این مسیرها یکدانه سنگ در جایی نمی بینید که بتوانید از ان استفاده کنید یادتان باشد شما در مکانی مثل مریخ هستید و خیلی تنها هستید در ضمن برای زدن جک هایلیفت در گل و خاک سست نیاز به تخته های بزرگ و پهن برای زیر جک دارید تا جک فرو نرود . در ماسه ها هم چنانچه فرو روید با کمک بیل و خالی کردن زیر چرخها و شاسی میتوانید خارج شوید ولی دقت کنید بیلتان بیل مردانه و واقعی باشد وسایل فانتزی بدرد ریگ جن نمیخورند – ماشینهای مشکل دار به درد ریگ جن نمیخورند دوستان ریگ جن مرنجاب و بند ریگهای ان نیست که اگر انجا راحت بودبد در ریگ جن هم راحت باشید ... در خاتمه برای گذر از ریگ جن به اصطلاح انارک باید مطیع سر گروه و بلدراه و جاده بازکن و داشتن دیسیپلین کاری و مردانگی و تجربه حداقل چند سال رانندگی در بیابان و کویر باشید . توجه داشته باشید ماشینهایی از انجا براحتی عبور میکنند که علاوه بر مهارت راننده پر شتاب و پرقدرت باشند یعنی گشتاور و اسب بخار بالا همراه با فنی بسیار سالم و مطمئن و حتی المقدور دنده دستی و دارا بودن زیر بلند معمولا ماشینهایی مثل جیپهای کا- ام و چهار سیلندرهای قدیمی حرکت گروه را کند میکنند مگر مثل جیپ جناب اقای حمید برییری که خاص و سلامت است و ایشان همیشه با ان پیشتاز همه هستند. وگرنه ماشینهای مشکل دار اکثرا در اثر فشارهای زیاد خراب شده و سفر را خراب میکنند . در اخر از تمام دوستان که وقت خود را برای من گذاشتند تشکر میکنم و امیدوارم این اطلاعات به درد شما بخورد .
نقل ازhttp://www.4x4iran.com/showthread.php?t=2387
__________________


هر هفته یک برنامه: این بار گزارش کویر ریگ جن  ۲۴ تا ۲۶ آذر ۸۹
با خواندن دو گزارش برنامه(عبور از ریگ جن) که یکی در سال ۸۴ و دیگری در سال ۸۸ توسط دو تیم ورزیده ی کویرنوردی اجرا شده بود، برآن شدم تا برنامه ای را با این عنوان در تقویم پاییز ۸۹ باشگاه قرار دهم.


هر دوی این تیم ها مسیر طولانی(بیش از صد کیلومتر) شرق دریاچه نمک قم تا غرب روستای جندق را با موفقیت پیموده بودند که جداً می توان از آن به عنوان برنامه های اکسپدیشن کویرنوردی ایران نام برد.
ولی تیم ما به سه دلیل اصلی از این مسیر صرف نظر کرد.
اول نداشتن یک تیم ورزیده و آماده، دوم نداشتن زمان لازم و سوم اینکه در تمام نقشه ها، کویرِ ریگ جن به منطقه ای در شمال غربی چوپانان و جنوب غربی جندق اطلاق می شد.
پس برنامه ریزی ما برای آن منطقه صورت گرفت. روز چهارشنبه صبح زود تیم ۸ نفره ما، با ۲ دستگاه اتومبیل(شخصی) اعضا، به طرف دامغان حرکت کرد. ظهر همان روز ناهار را میهمان عزاداران حسینی روستای معلمان در ابتدای ورود به دشت کویر بودیم.
جاده معلمان به جندق که یکی از بی نظیرترین جاده های کویری ایران است را ۲ ساعته طی کردیم.


در سال ۱۳۶۰ این جاده به شکل خطی بود که فقط تراکتور می توانست از آن عبور کند. آن سال یک تیم از خانه کوهنوردان تهران به سرپرستی زنده یاد جلال رابوکی موفق شد طول این مسیر را که از طرود به معلمان و جندق متصل می شد در ۵ روز طی کند که من نیز یکی از شرکت کنندگان آن برنامه بودم. به دلیل پیدا نشدن شتر، بارهایمان توسط تراکتور حمل شد و خودمان پیاده تمام مسیر حدود ۱۵۰ کیلومتری آن را پیمودیم. این جاده ای است که دشت کویر مرکزی ایران را به دو قسمت تقسیم می کند. سال ۱۳۶۱ نیز موفق شدیم مسیر طرود به عروسان را که حدود ۱۲۰ کیلومتر بود و هیچ خط عبوری نداشت با حمل کوله پشتی هایمان(بدون استفاده از شتر و یا هر وسیله کمکی دیگر) با امکانات آن زمان طی کنیم، که کاری بود کارستان و در خور تحسین.
بهر حال عصر چهارشنبه قبل از تاریکی هوا و با مرور خاطرات آن دوران از جندق خارج شدیم و به طرف چوپانان حرکت کردیم.
بعد از چوپانان جاده خاکی روستای آشتیان را پیدا کردیم و شب هنگام به آنجا رسیدیم. قبل از برپایی چادرهایمان در کنار جوی پر آب قنات روستا، با راهنمایی تنها سکنه آن جا که کشاورزی خوش اخلاق و میهمان نواز بود در مسجد روستا اقامت کردیم. ضمناً ایشان محل دقیق ریگ های جن را برای مان مشخص کردند. صبح روز پنجشنبه کویرپیمایی ما آغاز شد.

برنامه ما برای حرکت، حدود ۳۰ کیلومتر راهپیمایی در مدت زمان یک روز و نیم بود. ساعت ۸ صبح از روستا به طرف شمال غربی حرکت کردیم. ابتدای مسیر، جنگلی گززار بود که درختان فراوانی داشت.

کم کم از تعداد درختان کاسته شد و درختان به بوته هایی کوتاه تبدیل شدند. از همان اول مسیر زمین کاملاً شنی و ماسه ای بود.
بعد از ۵ کیلومتر به تپه های شنی بزرگ تر رسیدیم که راهپیمایی در آنها کمی مشکل بود.

ده کیلومتر به طرف شمال پیشروی کردیم تا رمل ها(تپه های شنی) به پایان رسید. اما طول شرقی ـ غربی رمل ها همچون خطی ممتد ادامه داشت.

در این قسمت به دشت بزرگی وارد شدیم که تا بی نهایت کشیده شده بود و تا جایی که ما در افق دید داشتیم و توانستیم شناسایی کنیم در شرق مان کوه های جندق، در سمت غرب کوه های ملاهادی و یخاب قرار داشت و خط (غربی ـ شرقی) رمل ها، در موازات این کوه ها ادامه پیدا می کرد. بعد از استراحت با کمی تغییر مسیر به طرف روستا بازگشتیم.

پس از طی ۷ کیلومتر دیگر که در بعضی قسمت ها با پیمایش شیب های تند تپه های بلند شنی همراه بود(که بی شباهت به برف کوبی در کوهستان نیست) در مکانی تقریبا مسطح، کمپ شب مانی را برپا کردیم. شب سرد و پرستاره ای را به صبح رساندیم.
روز بعد(جمعه) با پیمایش ۸ کیلومتر دیگر به پای اتومبیل های مان رسیدیم و بدین ترتیب پیمایش و دیدار ما از ریگ های جن به پایان رسید.


با بررسی که با همنوردان داشتیم به این نتیجه رسیدیم که خط غرب به شرق رمل ها شاید به مسیر پیمایش آن دو تیم مورد نظر ختم می شد که البته کمی بعید بود. ولی احتمال دیگر این بود که در مسیر آنها تپه های ریگی دیگری بوده که نام آن را از این منطقه وام گرفته اند.
بهر حال در پایان برنامه همه خوشنود بودیم که توانستیم این قسمت جالب از کویرهای متنوع و منحصر به فرد کشورمان را که تاکنون مشاهده نکرده بودیم، ببینیم و پیمایش کنیم.
سرپرست برنامه: ذ- حمیدی/ ۲۸ آذر ۸۹

۳ دیدگاه to “هر هفته یک برنامه: این بار گزارش کویر ریگ جن ۲۴ تا ۲۶ آذر ۸۹”

  1. صمیمی می گوید:

    با سلام به شما کویر نوردان عزیز:شما می توانستید به چوپانان بیایید واز انجا با امکانات (خوراکی )و راهنایان بهتر از ریگ جن بازدید میکردید واز طریق ریگ جن حدود ۷ کیلومتری به ۳ رشته قنات میرسیدید که در جای خودش دیدنی بودند.سپس از روستای نعمت اباد که فقط حدود ۵-۶ خانه دارد وبدون سکنه هست بازدید میکردید وجابرای استراحت در شب هم داشت .البته ۳تا پارچه ابادی بدون سکنه وجود دارد.در انچا گله شتر ۱۵۰ تایی زندگی میکنند با چند ساربان.از انجا توسط جاده خاکی به جندق هم راه داشت.

  2. صمیمی می گوید:

    تصحیح می کنم (راهنمایان محلی) بعد از امکانات………

  3. توحید نوروزی می گوید:

    ممنون آقای صمیمی . شما درست می گویید اما اگه از مسری که شما می فرمودید می رفتیم بازدید از رملهای ما کوتاه تر می شد و خیلی سریع از رملها بیرون می رفتیم هرچند بازدید از قناتها نیز جذاب است. در ضمن گروه ما اصرار داشت که شب را در دل رمل ها کمپ برقرار کند و احتمالا اگر به آبادی هم میرسیدیم از آن عبور می کردیم و برای طی مسیر به جندق هم امکانش نبود چون ماشینهایمان در آشتیان قرار داشت.

    ممنون از پیشنهاد شما

    نقل از http://espilat.com/new/?p=855


معدن نقره و سرب نخلک در ۵۰ کیلومتری شهر انارک در استان اصفهان قرار دارد . از انارک که به سمت خور میروی پس از ۳۰ کیومتر به جاده ای خاکی میرسی که حدود ۲۰ کیلومتر باید در خاکی برانی تا به مجموعه نخلک برسی .

این معدن بیش از ۲۵۰۰ سال قدمت دارد و از دوره ساسانیان در آن حفاری و کار انجام میشده که وجود یک چهارتاقی و قلعه سنگی در نزدیکی معدن گواه این قضیه میباشد

در دوره رضاشاه پهلوی با ورود آلمانی ها بهره برداری از معدن بطور علمی و در وسعت زیاد شروع شد . آلمانی ها تا ژرفای ۲۰۰ متری در دل زمین پیش رفتند و معدنی در ۵ طبقه ایجاد کردند . تجهیزاتی که امروزه در معدن وجود دارد بیش از چهل سال قدمت دارد .

این معدن خاستگاه و مرکز آموزش بسیاری از بزرگان صنعت و معدن ایران بوده و در کنار خود دهکده ای با چند هزار نفر جمعیت داشته . دهکده ای که مدرسه مسجد درمانگاه و ... داشته و از شهرها و روستاهای اطراف برای معالجه به اینجا می آمده اند .

در اواخر دوره پهلوی مسئولین امر تصمیم گرفتند که حفاری و کاوش در معدن را کنار گذارده و آنرا به یک اثر باشکوه توریستی تبدیل کنند . اما این کار هرگز انجام نشد و دهکده نخلک به مرمر خالی از سکنه گردید .

با تغییر مدیریت در سالهای اخیر تصمیم به اسافاده دوباره از معدن گرفته شد و طی دوسه سال تعداد کارکنان از ۵۰ نفر به سه برابر افزایش یافت و درحال حاضر معدن در حال کارکرد است .

مدیریت جدید معدن اهداف زیادی در جهت پیشبرد صنعتی و توریستی مجموعه دارد و امیدواریم که در پیشبرد اهدافشان موفق و پیروز باشند .

همراه با مهندس باقری مسئول ایمنی مجموعه و همکارانشان با آسانسور تا عمق ۲۰۰ متری یا همان طبقه پنجم معدن رفتیم و از آنجا مدیر داخلی معدن نیز همراهمان شد برای بازدید از بخش های مختلف .

تونل های زیبا - چاه های دسترسی - ریل کشی های کف معدن - واگن های حمل مصالح - سیستم تهویه هوا - شبکه خروج آبهای زیرزمینی - هتل زیرزمین (محل استراحت معدنچیان) - نمازخانه یک نفره - رگه های زیبای سنگ سرب و از همه جالبتر دیواره بازمانده از یک فعالیت گسلی (دیواره ای که خطوط ناشی از حرکت لایه ها هنوز بر روی آن نمایان است) از بخشهای جالب این معدن هستند .

نکته جالب اینکه در مجموعه نخلک با هرکسی که حرف میزنی یا پرسشی میکنی همه با روی باز و نیکو تو را پاسخ میدهند . گویا کار در این مکان مخصوص افراد باحوصله و خوش اخلاق است .

مجموعه نخلک تا مدتی پیش از شبکه برق سراسری محروم بوده و به تازگی تیرهای برق به آن راه یافته اند . درست در همین روز که ما از معدن بازدید کردیم ژنراتور قدیمی تولید برق معدن را برای فروش در مزایده از مجموعه خارج کردند . نکته جالب اینکه برخی مهندسین و کارکنان با حالت خاصی برای بدرقه ژنراتور آمده بودند . گویی که دوستی صمیمی را دارند از دست میدهند .

امروزه فقط در عمق ۲۰۰ متری حفاری انجام میشود . سیستم کار در معدن به گونه ای است که سنگ های کنده شده از دل زمین را با دستگاه های بالابر و واگن ها مخصوص به بالابر اصلی میرسانند و سپس آنرا به روی زمین میکشانند .

در گذشته سنگ ها را در کوره ذوب میکردند اما امروزه مصالح به کارخانه فرآوری منتقل شده و پس شکسته شدن و سرند شدن سنگ های حاوی سرب از دیگر سنگ ریزه ها جداشده و سپس وارد بخش عملیات شیمیایی میشود .

در این مرحله با درگیر شدن مواد شیمیایی ناخالصی های موجود در سنگ ها از سرب جداشده و در نهایت کنستانتره سرب بصورت خمیر از کارخانه بیرون آمده و در محل خاصی خشک میشود . 

         نوشته ای دیگر درباره معدن

       

       

       

       

       

       

       

       

       

       


نقل از
http://mehrbiin.blogfa.com



Anarak _ Ophiolite توضیحات را بخوانید لطفا ...داخل کوره سرباره ریزیخانه های پرشوره المانها در جدال با دفن شدن زیر ماسه های رواننشانه معدنNakhlak Mine, March 2011معدن سرب نخلکRig jen expedition 2010u ANARAKU-ÍRÁN-1999Alam village 2013كارگاه ذوب سرب مربوط به دوره قاجارMashke ab- chah shure - anarakshekufeye badam (Chah-gorbeh)fdwgهر که طاووس خواهد جور هندوستان کشدمیکرو چین های گردنه زنجیر گاهچراغ قدیمی متعلق به 100 سال قبلNakhlak Mineنخلکمعدنگردنه زنجیره گاهبوته علمborder of jinn dunes in south(camera toward north)Morghab- chah gorbe - anarakChah Gorgbeh - anarakMountain almond's Blossom - anarak's nature - Esfahan - iranLead mine. NakhlakOld Copper Mine

عکس شهر معدن نخلک 
Photos provided by Panoramio. Photos provided by Panoramio are under the copyright of their owners


پیمایش دم ریگ جن از الله آباد تا نخلک
احسان کبیری

نام برنامه : 62 کیلومتر پیمایش دُم ریگ جن معروف به مثلث برمودای ایران ، از روستای الله آباد تا معدن نخلک
نام گروه : گروه کوهنوردی اسپادانا اصفهان
زمان و تاریخ برنامه : ساعت 14 پنج شنبه مورخ 21/10/1391 لغایت ساعت 23 شنبه مورخ 23/10/1391
مبدا حرکت : اصفهان – ترمینال جی
سرپرست برنامه : فرزاد صادق زاده
راهنما و عکاس : احسان امین جواهری
گزارش : احسان کبیری
مختصات ها و اطلاعات فنی گزارش:احسان امین جواهری
شرکت کنندگان : 4 نفر شامل فرزاد صادق زاده، احسان امین جواهری، علی اوقانیان، احسان کبیری
آب و هوا : روز اول نیمه ابری و معتدل از عصر وزش نسبتا شدید باد سرد بویژه هنگام تاریکی هوا،شب بسیار سرد در حدود10 درجه سانتیگراد زیر صفر،روز دوم آفتابی و معتدل.
وزن کوله¬ها : حدود 12 کیلوگرم
آب مورد نیاز: حدود 4 لیتر برای هر نفر


تجهیزات مهم:
گتر و کفش ساق دار(جلوگیری از نفوذ ماسه) ، عینک ،کلاه وکرم ضد آفتاب ،هدلامپ،کیف کمکهای اولیه، جی پی اس (دو عدد چون اگر خراب شود احتمالا خواهید مرد! )،قطب نما،کیت بقا،چادر،زیرانداز،کیسه خواب،لباس گرم،دستکش،بادگیر


شرایط برنامه:
نیاز به استقامت بدنی و روحی به اندازه کافی(آمادگی رویارویی با هر نوع حادثه ، اضافه شدن احتمالی یک روز بیشتر به برنامه، تحمل تشنگی، رویارویی با طوفان شن، باد و ...)،تمرینات آمادگی قبل از برنامه،برنامه غذایی قبل از سفر و حین برنامه


توصیف ریگ جن:
کویر« ریگ جن» از صعب العبورترین نواحی کویری ایران و حتی جهان و پر از تپه های ماسه¬ای و باتلاق های نمکی است. در حال حاضر در این منطقه کمترین علایم از حیات دیده می شود. این کویر در جنوب غربی و غرب دشت کویر، جنوب سمنان، جنوب شرق گرمسار، شرق منطقه حفاظت شده کویر، شمال انارک و غرب جندق قرار گرفته است. هیچ گونه چشمه یا چاه آبی در این منطقه وجود ندارد.
مردم محلی معتقدند این سرزمین نفرین شده است. در قدیم کاروان ها و مسافران هرگز از این کویر عبور نمی کردند. قدیمی ها معتقد بودند، این سرزمین نفرین شده و پایگاه شیطان ها و ارواح پلید است. مردمی که در اطراف این کویر زندگی می کنند بر همین باور هستند.این مردم محلی می گویند هر کسی که وارد این سرزمین شده زنده نمانده و ناپدید شده است. ریگ جن را مثلث برمودای ایران هم می نامند. ( به نقل از ویکی پدیا

                                                                    

                                                                   

                                                              منطقه دم ریگ جن، عکس از احسان امین جواهری

گزارش سفر:
ساعت 14 روز پنج شنبه مورخ 21 دیماه سال 91 در ترمینال جی اصفهان سوار بر اتوبوس شده و پس از گذشتن از سگزی، کوهپایه،تودشک و نایین در ساعت 17:40 به انارک رسیدیم. انارک شهر بسیار کوچکی بود که به نقل از راننده، از هشت هزار اهالی آن در حال حاضر حدود هزار و دویست نفر در آن زندگی می¬کنند. از قبل با یک راننده ساکن انارک هماهنگ کرده بودیم و بعد از رسیدن به انارک به همراه او راهی روستای الله آباد شدیم. حدود 70 کیلومتر تا روستای الله آباد راه در پیش رو داشتیم. بعد از دیدن تابلوی 15 کیلومتر تا چوپانان، حدود 4 کیلومتر دیگر رفتیم و سپس به جاده فرعی با آسفالتی خراب در سمت غرب پیچیدیم. از آنجا حدود 10 کیلومتر رفتیم تا حدود ساعت 19 شب به روستای متروکه الله آباد رسیدیم.جاده قدیم انارک به چوپانان از الله آباد میگذشته است و این به خوبی در نقشه زیر هم مشخص است.

 

از راننده جدا شدیم و به او گفتیم که حدود 48 ساعت دیگر در معدن نخلک مجددا منتظر ما باشد. قرار بود شب را در کنار جاده کمپ بزنیم و صبح حرکت را آغاز کنیم. ولی سورپرایز شدیم، چرا که یک مزرعه متعلق به آقایی متولد انارک به نام دکتر جعفری در آنجا بود که تعدادی کارگر در آنجا در اتاقی کوچک زندگی می¬کردند. شغلشان دامپروری و مزرعه¬داری بود. انسان¬های بسیار مهربان و مهمان ¬نواز. ما هم خوشحال شدیم که امشب نیاز به رویارویی با هوای سرد نیست. در آنجا با یک گروه از گردشگران آشنا شدیم که با ماشین¬های دو دیفرانسیل برنامه گردشگری با ماشین در چند کیلومتر داخل کویر را در پیش رو داشتند. پس از خوردن شام حدود ساعت 21 تصمیم گرفتیم بخوابیم که ناگهان 4 نفر دیگر وارد اتاق شدند. دو نفر تهرانی به همراه دو نفر فرانسوی.برای فیلم برداری داخل کویر به ایران آمده بودند.آنها نیز نیمه شب رفتند اما حدود 3 بامداد بازگشتند.ماجرایی داشتیم آن شب تا صبح ! بالاخره پس از چند ساعت خواب صبح حدود ساعت 5 بیدار شدیم و پس از جمع کردن کوله¬ها، و خوردن یک لیوان شیر و خرما، حدود ساعت 6 از مزرعه بیرون زدیم وابتدا به سمت شمال غرب و سپس جهتمان شمالی شد.رفتیم و راه رفتیم و راه رفتیم و راه رفتیم. ابتدای مسیر هموار با زمین سفت بود. بوته ها و گیاهان خشکیده فراوان دیده می¬شد. راه رفتن زیاد سخت نبود. در زیر تصویر طلوع زیبای آفتاب در کویر دیده می¬شود.

                                                    


بعد از یکی دو ساعت ارتفاع تپه¬های ماسه¬ای زیاد شد.آن¬ها هم چندان سخت نبود ولی در ادامه بعد از حدود 8 کیلومتر پیمایش از شروع حرکت به منظور رسیدن به جنگلی کویری در دل ریگ جهت را غربی کردیم و به تناوب بیشتر در جهت غرب و کمی شمال غرب حرکت کردیم و ناچار به عبور از دیواره های بلند ماسه ای شدیم.امان از دیواره¬ها و تپه -های ماسه¬ای بزرگ! راه رفتن در آنها خیلی انرژی می¬برد. پاها تا بالای مچ داخل ماسه فرو می¬رود. برای شکستن شیب تپه¬ها مجبور می¬شوید کلی راه اضافه بروید.به طور کلی در این برنامه هیچ نگرانی از سخت کردن کار بر خود نداشتیم چون نیاز به کسب تجربه و قرار گیری در شرایط سخت با توجه به آمادگی که داشتیم را در خود حس میکردیم ضمن اینکه برای برگذاری برنامه های سنگین تر در آینده نیاز به این کار بود!!!! رفتیم تا حدود ساعت 11 به جنگل مورد نظر رسیدیم. تصویر مربوط به جنگل در زیر مشاهده می¬گردد.

                                                                                    

گود دو باغ، منطقه دم ریگ جن، عکس از احسان امین جواهری


17 کیلومتر از آغاز پیمایش گذشته است.تراکم بسیار قابل توجه است.لطفا اگر اینجا آمدید آتش روشن نکنید. احتمال دارد کل جنگل را نابود کنید. تا ساعت 12 مشغول خوردن صبحانه !!! و استراحت شدیم. ساعت 12 به مسیر خود ادامه دادیم.چون قصد داشتیم از ریگ خارج شویم و به سمت رودخانه فصلی برویم جهت را کاملا شمالی کردیم و به همین دلیل از چند دیواره بلند عبور کردیم.چون جهت دیواره ها غربی شرقی بود این کار انرژی زیادی برد تا سرانجام وارد دشت شدیم.حدود 5 کیلومتر از جنگل فاصله گرفته بودیم اما هنوز چند کیلومتری تا رودخانه فاصله داشتیم که با توجه به کمبود زمان و شروع طوفان با نظر سرپرست برنامه از ادامه مسیر به سمت رودخانه صرف نظر کردیم و جهت را غربی کردیم اما باد شدیدی شروع شده بود.حرکتمان در خلاف مسیر باد خیلی سخت بود.باد کاملا از غرب به شرق می وزید در عین حال ناچار به ادامه بودیم. با کوله سنگین، خلاف جهت باد. اینجاست که آدم به خودش میگوید من اینجا چه کار می¬کنم ؟؟!!! از تپه¬ها و دیواره¬ها رها شده بودیم ولی باد اذیت می¬کرد.حدود 6 کیلومتر در سخت ترین شرایط راه رفتیم.شاید اگر باد نمی وزید این 6 کیلومتر 12 کیلومتر میشد. تا حدود ساعت 15:30 مجددا به سمت تپه¬ها و دیواره¬-های شنی برگشتیم تا شب در بین تپه¬ها اقامت کنیم و از بادها در امان باشیم. حدود ساعت 16 مکانی برای توقف شبانه پیدا کردیم. می¬توانستیم حداقل دو ساعت بیشتر حرکت کنیم اما باد خیلی اذیت می¬کرد و انرژی بسیار زیادی تلف می-کرد. ابتدا با درختان شکسته شده و خشکیده در بین تپه¬های ماسه¬ای، آتش روشن کردیم. دور آتش نشستیم و استراحت کردیم و چادر زدیم. به تجربه سرپرست، شب هنگام زغال¬های آتش را گستراندیم و روی آن¬ها را با ماسه نرم پوشاندیم.

                                                

 ناهموار شد ولی خلاصه بگویم سیستم گرمایش از کف راه انداختیم برای زیر چادرهایمان!!! این هم سورپرایز دوم سفر من بود. فقط مواظب باشد اگر روی ذغال¬ها را خوب با ماسه نپوشانید چادرتان میسوزد. کلی خسارت می¬بینید با این وضع دلار!!! حدود 8 شب خوابیدیم. نیمه¬های شب بود من بیدار شدم. عادت به خوابیدن روی جای سفت ندارم. اولین بار بود که در کل عمرم داخل چادر میخوابیدم!!! و البته دومین بار بود که در کیسه خواب میخوابیدم. ( اولین بارش مربوط به شب قبل داخل اتاق مزرعه بود). صداهایی میشنیدم. اون سه نفر همه خواب سنگین رفته بودند. یک صدا مربوط به خر و پف دوستام بود. صدای دوم هم مربوط به وزش ملایم باد و بارش شن های ریز روی چادر. خبری از جن و پری و اشباح هم نبود!!! آدم هم که اونجا پیدا نمیشد که ازشون بترسیم. موجود زنده دیگه ای هم که اونجا دوام نمیاره! همه اینا رو به خودم گفتم و دوباره خوابیدم.

 

مسیر پیمایش برنامه


خلاصه روز اول :
زمان حرکت : هفت ساعت و چهل دقیقه
زمان توقف : دو ساعت و بیست دقیقه
سرعت متوسط : 7/3 (سه و هفت دهم) کیلومتر بر ساعت
طول پیمایش : 6/28 ( بیست و هشت و شش دهم) کیلومتر
ارتفاع محل کمپ نسبت به دریا : 830 متر
مصرف آب: شش لیتر
مسیر حرکت : رجوع کنید به فایل GPS مربوطه


روز دوم : شنبه صبح ساعت 5:45 دقیقه بیدار باش. بیرون خیلی خیلی سرد بود. روی پوش بیرونی چادر ها یک لایه برفک مشاهده می¬شد. اصلا به میله¬های چادر دست میزدیم یخ میزدیم. نمیدونم شب چطوری در اون سرما خوابیده بودیم. سرپرست مهربان دوباره آتش روشن کرد. پنج دقیقه وسایل را جمع می¬کردیم، 10 دقیقه جلو آتش گرم می¬شدیم. کمی خرما خوردیم ،بدن ها را گرم کردیم و نهایتا 8 صبح حرکت خود را به سمت غرب آغاز کردیم. مجددا کمی در جهت شمال غربی از ریگ(تپه های ماسه ای) دور شدیم تا سرعت حرکتمان بیشتر شود و دوباره جهت حرکت غربی شد.این کار با وجود اینکه کمی طول پیمایش ما را بیشتر می¬کرد، بر سرعت ما به دلیل رهایی موقت از تپه¬ها می¬افزود. ساعت 11 صبح صبحانه خوردیم و مجددا ادامه دادیم.بعد از سه ساعت پیمایش و طی کردن بیش از 10 کیلومتر مجددا به سمت جنوب تغییر جهت دادیم و وارد ریگ شدیم که برای رسیدن به مقصد گریزی از آن¬ها نبود.از اینجا بیش از 20 کیلومتر باید در جهت جنوب و البته خیلی کم متمایل به جنوب غربی حرکت کنیم.روز دوم هوا معتدل بود و خوشبختانه باد نمی-وزید و در نتیجه موقعیت برای عکس گرفتن نیز مناسب بود. هرچند این هوا باعث افزایش مصرف آب میشد. در طی مسیر به یکی از بلندترین دیواره های مسیر برخورد کردیم که ارتفاعش 940 متر از سطح دریا بود. در بالای آن منظره¬ای بسیار زیبا پیش رو داشتیم. کوهی که معدن نخلک در پایین آن قرار داست نیز هویدا شده بود.

 

ولی راه بسیار زیادی مانده بود. بعد از یک سرسره سواری و فرود از دیواره 100 متری حرکت کردیم و رفتیم و رفتیم و رفتیم. و باز هم رفتیم. حدود ساعت 15:30 ناهار خوردیم. در حدود ساعت 17:10 چراغ¬های معدن از دور هویدا شد. به سختی دیده میشد.

 

حدود 12 کیلومتر دیگر در پیش رو داشتیم. ولی خوشبختانه جاده دیگر هموار بود و کوله¬ها تقریبا سبک. چون 80 درصد آب و غذایمان مصرف شده بود. یک ساعت آخر با وجودیکه جاده صاف و هموار بود به خاطر سنگلاخ بودن جاده خیلی اذیت شدیم. رفتیم تا بالاخره ساعت 20 به چراغ¬های معدن رسیدیم. نزدیک شدیم. سیم خاردار داشت !! دور زدیم تا به یک مسجد رسیدیم . مسجد معدن نخلک. داشتیم آب میخوردیم که ناگهان مجددا سورپرایز شدیم!!! با یک ماشین آتش نشانی به جرم ورود غیر مجاز به معدن ما را به نگهبانی ورودی بردند. البته خوشبختانه راه ما را کوتاه کردند. در آنجا پس از پرسش و تفحص فراوان و بازرسی کوله¬ها (از ترس اینکه دینامیت از معدن برنداشته باشیم)رهایمان کردند. بالاخره راننده تاکسی به ما ملحق شد و با سواری به سمت اصفهان حرکت کردیم. ساعت 23 به اصفهان رسیدیم.باید از همان دور که چراغ¬های معدن را می¬دیدیم به سمت چراغ¬های شرقی که ورودی معدن بود متمایل می-شدیم اما وجود یک ماشین در سمت غرب ما را به آن سو کشاند.


خلاصه روز دوم :
زمان حرکت : نه ساعت و بیست دقیقه
زمان توقف : سه ساعت
سرعت متوسط : 8/3 (سه و هشت دهم) کیلومتر بر ساعت
طول پیمایش : 34 ( سی و چهار) کیلومتر
مصرف آب: هشت لیتر
فایل جی پی اس مسیر حرکت به پیوست ارائه می¬گردد.
در پایان از تیم پشتیبانی شامل مسیح فروزمهر،جاوید کاظم زاده،ابراهیم معینی و منیره دادخواه که در تمام طول برنامه پیگیر امور بودند همین طور از محسن ادیب بابت راهنمایی های قبل از برنامه سپاسگزاریم


برخی از مختصات ها:
فرعی روستای الله آباد از جاده اصلی:
N33 35 16.6 E54 17 49.8
محل شب مانی در الله آباد:
N33 37 05.9 E54 09 28.7
جنگل بیشه:
N33 41 40.7 E54 04 17.8
شب مانی در ریگ:
N33 44 15.2 E54 00 18.9
معدن نخلک:
N33 33 43.8 E53 50 30.5
فرعی معدن نخلک از جاده اصلی:
N33 30 48.8 E53 54 49.9

نقل ازhttp://www.irandeserts.com


  • کل صفحات:5  
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  •   

همه پیوندها