چوپانانِ آباد

mostaghimi.25@gmail.com

برگرفته شده از سایت معلا - انارک ( کویر بهشت فراموش شده )http://moala1.blogfa.com/category/2
با تشکر از کیوان کدخدایی انارکی-جواد رمضانی انارکی 


تاریخچه معلا




معلا ،کهن سال تر از انارک است وقلعه ی بزرگ وساخته شده بر فراز صخره های نا هموارش، نشان از رونق پیشین دارد. در صورت رسیدگی مالکان ،این مزرعه به زمین و اشجار خود واصلاح نژاد درختان، معلا ،یکی از اصیل ترین و زیبا ترین و بارورترین ییلا قات انارک به حساب خواهد آمد.

«معلا» مزرعه ای سبزکو هستانی است. در شیب تند دامنه ای افتاده که دو پهلویش را، قله های سر به فلک کشیده احاطه کرده است.طول جغرافییش ،پنجاه و سه درجه و هشتادوچهار دقیقه ی شرقی ،از نصف النهار گرینویچ،وعرض آن را ،سی و سه درجه وچهل و یک دقیقه شمالی ،از خط استوا محاسبه شده است. بلندی قله ها ،غروب زود هنگام را به مزرعه می آورد و بر اتا قک های گلی و محقری که این اواخر مورد الطاف مالکین قرار گرفته اند، سایه می گستراند. آب شیرینش از چشمه ای که در بلندی قرار گرفته است، وارد استخر می شود و از طریق جوی هایی که از گیاهان خود رو پوشیده شده اند به درختان می رسد.

رونق معلا، تنها در بهاران است که زرد آلوهایش ،اگر سرما نزده باشد، به ثمر می رسد. انجیر وانگور وگل سرخ از دیگر محصولات بنام معلا است. اما نمی شود از ای روستا سخن گفت واز مصاحب همیشگی اش (یحیی) که لحظه ای حاضر به ترک معلا نیست، یادی نکرد. پیرمردی که عصا زنان چند قدمی به استقبال تازه واردین می آید وبا سخنان بریده بریده، مجذوبشان می کند تا بنشینند وخستگی راه را با یکی دو استکان چای،در کلبه ی محقر او از تن بدر کنند .

برگرفته شده از کتاب انارک (استاد محمد علی ابراهیمی انارکی) 

نقل از :http://anaraktapesh.ir


ریگ جن کجاست و چگونه از ان میتوان به سلامت عبور کرد


باآواتار پیر افرود سلام به همه دوستان و عزیزان : متوجه شدم که از سفر و گذر از ریگ جن مطلب خاصی در نوشته ها ندیدیم و لازم دانستم جهت اشنایی دوستان با این اسم و منطقه خاص به علت زیبائی های خاص و در عین حال خطراتی که در راه عبور از این منطقه وجود دارد توضیحاتی مختصر در حد تجربیاتم از این مکان برای راهنمایی ان دسته از عزیزانی که انجا را نمیشناسند بدهم و این تذکر حیاتی را هم به دوستان جوانم که ممکن است قصد سفر به چنین مناطقی را داشته باشند بدهم که این منطقه با کسی شوخی ندارد و فقط باید با بلدان ان که محدود هم هستند و گروهی مجهز و با تجربه به این سفر بروند که در غیر این صورت چنانچه خودسرانه تصمیم به رفتن به چنین جائی بگیرید برگشتی از این سفر نخواهند داشت ........ سفر به ریگ جن انارک - استارت از کلاته باباخالد به سمت مرکز ریگ جن و خروج از مابین جندق و کلاته چوپانان جاده انارک طبس حدود 320 کیلومتر در دل کویری وحشی به نام ریگ جن که هیچ موجود زنده ای در ان نمیبینید و چنانچه طوفان شن به راه بیفتد قید رنگ ماشینتان را بزنید چون اتومبیلتان کاملا سند بلاست میشود و در هنگام طوفان شدید هرگز از ماشین پیاده نشوید و ماشین خود را پشت به باد در بلندترین نقطه قرار دهید تا موتور اسیب نبیند چنانچه در نقاط گود توقف کنید بعد از چند ساعت ماشین شما دفن در زیر شن خواهد شد و حتی یک لحضه هم شیشه ماشین را پایین نکشید که در کسری ار ثانیه داخل ان پر از ماسه خواهد شد صبر کنید تا شدت طوفان کم شده بعد ادامه دهید دوستان توجه فرمائید که قبلا باید دوره اموزش رمل نوردی با ماشین دو دف را گذرانده باشید و در اینکار تبحر داشته باشید و مهمتر از همه بدانید که اگر از گروه عقب بیفتید کمک به شما مشکل خواهد شد ...........
ملزومات ضروری و لازم برای این سفر که شامللوازم آفرود یعنی وینچ برقی یا گاردونی و جک هایلیفت - بیل و تبر - کمپرسور باد – جک بادی و جعبه های ابزار کامل و لوازم یدکی مانند ( ***** هوا و روغن و بنزین- صفحه کلاچ و پمپ بنزین ودسته موتور – شمع و دلکو و کوئیل کامل - سیبک– روغن موتور- روغن هیدرولیک - ضدیخ - روغن ترمز اضافه ) ملزومات کمکی مورد نیاز عبارت است از تلفن یا موبایل ماهواره ای – جی.پی.اس دو دستگاه – بیسیسم - قطب نمای جنگی- کمکهای اولیه کامل و حرفه ای و اشنایی کامل به کمکهای اورزانسی - دوربین چشمی- چادر و کیسه خواب زمستانی مرغوب – وسایل گرمایی و روشنائی - 40یا 30 متر سیم بکسلحداقل 10میلیمتری - تسمه ی بکسل 5تن 10 تا 20 متری - 50 کیلو هیزم – تعدادی گونی بزرگ - 100 لیتر گالون برای آب - 120لیتر گالن برای بنزین ----- غذای کنسروی حداقل برای 10 وعده ، نان و خوراکی هایسبک و پر انرزی ....... چکاب و سرویس اتوموبیل جهت سلامت ان روز قبل از حرکت .... بهترین و تنها فصل برای سفر به ریگ جن زمستان ماه بهمن میباشد و توجه داشته باشید حتی در بهمن در بعضی از نقاط گرمای هوا تا45 درجه سانتیگراد بالای صفر در ظهر و در شب هم بشدت سرما طاقت فرسا خواهد بود تا 15- زیر صفر .شرح مسیر حرکت از تهران : جاده ی تهران قم - اردستان - پمپ بنزین انارک( تا اینجا از تهران حدود 600 کیلومتر ) باکها و گالنها را پر کرده و به سمت جندق از جاده قدیم اسفالته راه را ادامه میدهیم بعد از گردنه زنجیرگاه دست چپ فرعی خاکی را ادامه تا ده نیمه متروکه عشین که بسیار زیباست و تمام ان از سنگ است و بسیار قدیمی است را رد کرده بعد از انجا به کلاته یا ده بابا خالد میرسیم که انجا هم زیباست و قلعه قدیمی از گل دارد که جالب است اینجا دیگر به غیر از مزرعه دکتر جعفری اخرین ابادی و نشانه انسان است و اب نیمه شیرین قابل اشامیدن دارد( از پمپ بنزین انارک تا ده بابا خالد حدود 2.5 ساعت راه ) از این به بعد سفر اصلی به ریگ جن اغاز میشود و ادامه راه را به طرف شمال شرق در بستر رودخانه ای خشک شده که از شرقباباخالد می گذرد پیش میگیریم.................و اما دوستان وصف این حدود 320 کیلومتر کویر نوردی که در پیش داریم یعنی منطقه ریگ جن به هفت رشته جبال کوه شنی که بعضی از انها تا300 متر ارتفاع و حدود 30 کیلومتر طول دارند و مابین این ارتفاعات دشتی کفی و صاف با خاکی لورگ و بسیار پوک و در زیر گل که این چند دشت هم هر کدام حدود 20 کیلومتر و بعضی هم بیشتر طول دارند که در مجموع اصطلاحا به هر رشته کوه شنی و دشت ان یک کوچه گفته میشود و شما باید هفت کوچه را رد کنید تا از این منطقه زیبا و در عین حال خطرناک خارج شوید .....شما اگر خیلی وارد و گروهتان مجهز باشد هر یک روز دو کوچه را رد خواهید کرد یعنی در بهترین شرایط 3.5 روز راه خواهید داشت و در شرایط بحرانی و گیر کردن و یا خرابی خودروها دیگر نمیشود زمان مشخصی داد پس همراه داشتن اب و خوراک و بنزین اضافه حیاتی است ...... اما چگونه از این رملها و دشت سست به سلامت عبور کنبم .دوستان در این سفر یک تا دو بلد که خود جیپ دارند و راننده حرفه ای بیابان هستند پیش اپیش جلو رفته و راه را شناسائی میکنند خصوصا در طی مسیر در رشته کوه های شنی بدلیل اینکه بادهای شدید منطقه دائم تپه ها را جابجا میکند و به همین خاطر هم به انها ریگ جن میگویند . حال پس از شناسایی با دادن علامت و بیسیم بقیه با فاصله دنبال انها در همان مسیر ولی نه در رد چرخ جلویی زیرا در این نو رمل مایه با هر عبور شکسته شده و اکر بعدی در همان رد بیایید احتمال فرو رفتن دارد حال که به دشتها میرسیم برعکس سر گروه و بلد در جلو رفته و دیگران در همان رد او حرکت میکنند . دوستان توقف و ترمز در این مسیرها باعث فرو رفتن شده و به تمام گروه فشار مضاعف وارد کرده و ادامه شفر را به شدت مشکل میکند جون مسیر دشت به گونه ای است که اگر در ان ماشینی فرو رود به علت وجود گل در زیر باید دیگر ماشینها در گونی هایی که عرض کردم از قسمت شنی شن پر کرده و به محل برگردند و زیر چرخها و روی گل ها را با شن پر کرد و امثال این کارها که در ضمن داشتن تخته های الومینیومی اجدار در اینجا بسیار بدرد خور است که ما از بطریهای خالی نوشابه برای پر کردن زیر چرخها استفاده میکردیم که بسیار هم کارا است چون یادتان باشد شما در این مسیرها یکدانه سنگ در جایی نمی بینید که بتوانید از ان استفاده کنید یادتان باشد شما در مکانی مثل مریخ هستید و خیلی تنها هستید در ضمن برای زدن جک هایلیفت در گل و خاک سست نیاز به تخته های بزرگ و پهن برای زیر جک دارید تا جک فرو نرود . در ماسه ها هم چنانچه فرو روید با کمک بیل و خالی کردن زیر چرخها و شاسی میتوانید خارج شوید ولی دقت کنید بیلتان بیل مردانه و واقعی باشد وسایل فانتزی بدرد ریگ جن نمیخورند – ماشینهای مشکل دار به درد ریگ جن نمیخورند دوستان ریگ جن مرنجاب و بند ریگهای ان نیست که اگر انجا راحت بودبد در ریگ جن هم راحت باشید ... در خاتمه برای گذر از ریگ جن به اصطلاح انارک باید مطیع سر گروه و بلدراه و جاده بازکن و داشتن دیسیپلین کاری و مردانگی و تجربه حداقل چند سال رانندگی در بیابان و کویر باشید . توجه داشته باشید ماشینهایی از انجا براحتی عبور میکنند که علاوه بر مهارت راننده پر شتاب و پرقدرت باشند یعنی گشتاور و اسب بخار بالا همراه با فنی بسیار سالم و مطمئن و حتی المقدور دنده دستی و دارا بودن زیر بلند معمولا ماشینهایی مثل جیپهای کا- ام و چهار سیلندرهای قدیمی حرکت گروه را کند میکنند مگر مثل جیپ جناب اقای حمید برییری که خاص و سلامت است و ایشان همیشه با ان پیشتاز همه هستند. وگرنه ماشینهای مشکل دار اکثرا در اثر فشارهای زیاد خراب شده و سفر را خراب میکنند . در اخر از تمام دوستان که وقت خود را برای من گذاشتند تشکر میکنم و امیدوارم این اطلاعات به درد شما بخورد .
نقل ازhttp://www.4x4iran.com/showthread.php?t=2387
__________________


هر هفته یک برنامه: این بار گزارش کویر ریگ جن  ۲۴ تا ۲۶ آذر ۸۹
با خواندن دو گزارش برنامه(عبور از ریگ جن) که یکی در سال ۸۴ و دیگری در سال ۸۸ توسط دو تیم ورزیده ی کویرنوردی اجرا شده بود، برآن شدم تا برنامه ای را با این عنوان در تقویم پاییز ۸۹ باشگاه قرار دهم.


هر دوی این تیم ها مسیر طولانی(بیش از صد کیلومتر) شرق دریاچه نمک قم تا غرب روستای جندق را با موفقیت پیموده بودند که جداً می توان از آن به عنوان برنامه های اکسپدیشن کویرنوردی ایران نام برد.
ولی تیم ما به سه دلیل اصلی از این مسیر صرف نظر کرد.
اول نداشتن یک تیم ورزیده و آماده، دوم نداشتن زمان لازم و سوم اینکه در تمام نقشه ها، کویرِ ریگ جن به منطقه ای در شمال غربی چوپانان و جنوب غربی جندق اطلاق می شد.
پس برنامه ریزی ما برای آن منطقه صورت گرفت. روز چهارشنبه صبح زود تیم ۸ نفره ما، با ۲ دستگاه اتومبیل(شخصی) اعضا، به طرف دامغان حرکت کرد. ظهر همان روز ناهار را میهمان عزاداران حسینی روستای معلمان در ابتدای ورود به دشت کویر بودیم.
جاده معلمان به جندق که یکی از بی نظیرترین جاده های کویری ایران است را ۲ ساعته طی کردیم.


در سال ۱۳۶۰ این جاده به شکل خطی بود که فقط تراکتور می توانست از آن عبور کند. آن سال یک تیم از خانه کوهنوردان تهران به سرپرستی زنده یاد جلال رابوکی موفق شد طول این مسیر را که از طرود به معلمان و جندق متصل می شد در ۵ روز طی کند که من نیز یکی از شرکت کنندگان آن برنامه بودم. به دلیل پیدا نشدن شتر، بارهایمان توسط تراکتور حمل شد و خودمان پیاده تمام مسیر حدود ۱۵۰ کیلومتری آن را پیمودیم. این جاده ای است که دشت کویر مرکزی ایران را به دو قسمت تقسیم می کند. سال ۱۳۶۱ نیز موفق شدیم مسیر طرود به عروسان را که حدود ۱۲۰ کیلومتر بود و هیچ خط عبوری نداشت با حمل کوله پشتی هایمان(بدون استفاده از شتر و یا هر وسیله کمکی دیگر) با امکانات آن زمان طی کنیم، که کاری بود کارستان و در خور تحسین.
بهر حال عصر چهارشنبه قبل از تاریکی هوا و با مرور خاطرات آن دوران از جندق خارج شدیم و به طرف چوپانان حرکت کردیم.
بعد از چوپانان جاده خاکی روستای آشتیان را پیدا کردیم و شب هنگام به آنجا رسیدیم. قبل از برپایی چادرهایمان در کنار جوی پر آب قنات روستا، با راهنمایی تنها سکنه آن جا که کشاورزی خوش اخلاق و میهمان نواز بود در مسجد روستا اقامت کردیم. ضمناً ایشان محل دقیق ریگ های جن را برای مان مشخص کردند. صبح روز پنجشنبه کویرپیمایی ما آغاز شد.

برنامه ما برای حرکت، حدود ۳۰ کیلومتر راهپیمایی در مدت زمان یک روز و نیم بود. ساعت ۸ صبح از روستا به طرف شمال غربی حرکت کردیم. ابتدای مسیر، جنگلی گززار بود که درختان فراوانی داشت.

کم کم از تعداد درختان کاسته شد و درختان به بوته هایی کوتاه تبدیل شدند. از همان اول مسیر زمین کاملاً شنی و ماسه ای بود.
بعد از ۵ کیلومتر به تپه های شنی بزرگ تر رسیدیم که راهپیمایی در آنها کمی مشکل بود.

ده کیلومتر به طرف شمال پیشروی کردیم تا رمل ها(تپه های شنی) به پایان رسید. اما طول شرقی ـ غربی رمل ها همچون خطی ممتد ادامه داشت.

در این قسمت به دشت بزرگی وارد شدیم که تا بی نهایت کشیده شده بود و تا جایی که ما در افق دید داشتیم و توانستیم شناسایی کنیم در شرق مان کوه های جندق، در سمت غرب کوه های ملاهادی و یخاب قرار داشت و خط (غربی ـ شرقی) رمل ها، در موازات این کوه ها ادامه پیدا می کرد. بعد از استراحت با کمی تغییر مسیر به طرف روستا بازگشتیم.

پس از طی ۷ کیلومتر دیگر که در بعضی قسمت ها با پیمایش شیب های تند تپه های بلند شنی همراه بود(که بی شباهت به برف کوبی در کوهستان نیست) در مکانی تقریبا مسطح، کمپ شب مانی را برپا کردیم. شب سرد و پرستاره ای را به صبح رساندیم.
روز بعد(جمعه) با پیمایش ۸ کیلومتر دیگر به پای اتومبیل های مان رسیدیم و بدین ترتیب پیمایش و دیدار ما از ریگ های جن به پایان رسید.


با بررسی که با همنوردان داشتیم به این نتیجه رسیدیم که خط غرب به شرق رمل ها شاید به مسیر پیمایش آن دو تیم مورد نظر ختم می شد که البته کمی بعید بود. ولی احتمال دیگر این بود که در مسیر آنها تپه های ریگی دیگری بوده که نام آن را از این منطقه وام گرفته اند.
بهر حال در پایان برنامه همه خوشنود بودیم که توانستیم این قسمت جالب از کویرهای متنوع و منحصر به فرد کشورمان را که تاکنون مشاهده نکرده بودیم، ببینیم و پیمایش کنیم.
سرپرست برنامه: ذ- حمیدی/ ۲۸ آذر ۸۹

۳ دیدگاه to “هر هفته یک برنامه: این بار گزارش کویر ریگ جن ۲۴ تا ۲۶ آذر ۸۹”

  1. صمیمی می گوید:

    با سلام به شما کویر نوردان عزیز:شما می توانستید به چوپانان بیایید واز انجا با امکانات (خوراکی )و راهنایان بهتر از ریگ جن بازدید میکردید واز طریق ریگ جن حدود ۷ کیلومتری به ۳ رشته قنات میرسیدید که در جای خودش دیدنی بودند.سپس از روستای نعمت اباد که فقط حدود ۵-۶ خانه دارد وبدون سکنه هست بازدید میکردید وجابرای استراحت در شب هم داشت .البته ۳تا پارچه ابادی بدون سکنه وجود دارد.در انچا گله شتر ۱۵۰ تایی زندگی میکنند با چند ساربان.از انجا توسط جاده خاکی به جندق هم راه داشت.

  2. صمیمی می گوید:

    تصحیح می کنم (راهنمایان محلی) بعد از امکانات………

  3. توحید نوروزی می گوید:

    ممنون آقای صمیمی . شما درست می گویید اما اگه از مسری که شما می فرمودید می رفتیم بازدید از رملهای ما کوتاه تر می شد و خیلی سریع از رملها بیرون می رفتیم هرچند بازدید از قناتها نیز جذاب است. در ضمن گروه ما اصرار داشت که شب را در دل رمل ها کمپ برقرار کند و احتمالا اگر به آبادی هم میرسیدیم از آن عبور می کردیم و برای طی مسیر به جندق هم امکانش نبود چون ماشینهایمان در آشتیان قرار داشت.

    ممنون از پیشنهاد شما

    نقل از http://espilat.com/new/?p=855


عجایب چهارگانه ایران که برای خوشگذرانی مناسب نیستند

» سرویس: فرهنگی و هنری - گردشگری و حج
11-1069.jpg

یک پژوهشگر حوزه‌ی گردشگری گفت: در ایران، مناطق عجیبی برای گردشگری وجود دارد که علاقه‌مندان می‌توانند به آن‌ها سفر و صحت مطالبی را که درباره‌شان مطرح می‌شود، بررسی کنند.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، هدف همه‌ی گردشگران از سفر، فقط تماشای مناظر دیدنی و خوش‌گذرانی نیست، بلکه برخی هم هستند که برای برطرف کردن احساس کنجکاوی، کسب دانش و ... سفر و مقصد خود را انتخاب می‌کنند. مونا زیدی مناطقی را در ایران معرفی کرد که افراد کنجکاو می‌توانند برای کشف آن‌ها سفر کنند.

باغی که از درختانش سنگ آویزان است!

این پژوهشگر حوزه‌ی گردشگری باغی را معرفی کرد که با بقیه‌ی باغ‌ها متفاوت است. او درباره‌ی این باغ توضیح داد: در 40 کیلومتری جنوب شرقی سیرجان، باغی قرار دارد که به آن «باغ سنگی درویش‌خان» می‌گویند. این باغ از 40 سال پیش که زمین زراعی شخصی به نام‌ «درویش‌خان» دستخوش اصلاحات ارضی شد، حالت طبیعی خود را از دست داد، چون درویش‌خان به نشانه‌ی اعتراض و در واقع به‌خاطر رنجی که از این اتفاق کشیده بود، درخت‌های باغش را که دیگر خشک شده بودند، در جای دیگری کاشت و سنگ‌هایی را از کوه‌های اطراف جمع کرد و به‌عنوان میوه‌ی درختانش از آن‌ها آویزان کرد. این کار باعث شد که مردم، پیرمرد را مجنون بدانند و کر و لال بودن پیرمرد نیز بر این شایعه‌ها افزود و باعث شد که کنجکاوی و اشتیاق گردشگران برای کشف این ماجرا برانگیخته شود.

او با بیان این‌که مشابه این باغ در کشور مکزیک نیز وجود دارد، افزود: باغی به نام «جزیره‌ی عروسک‌ها» در مکزیک وجود دارد که توسط مردی به نام «دون ژولیان سانتانا» ساخته شده‌ است. سانتانا مرد گوشه‌نشینی است که دنیا و خانوده‌اش را ترک کرد و 50 سال از عمرش را صرف ساختن یک باغ وحشتناک کرد. او بعضی از عروسک‌های کهنه را از زباله‌دانی‌های شهر جمع می‌کرد و بعضی دیگر را از راه مبادله‌ی میوه‌های باغ با عروسک به‌دست می‌آورد و بعد آن‌ها را از درخت‌ها آویزان می‌کرد. بازدیدکنندگان هم از دیدن عروسک‌های آویزان از درخت‌ها وحشت می‌کردند.

جنگلی که از آن صدای جیغ به گوش می‌رسد

زیدی درباره‌ی جنگلی که از آن صدای جیغ به گوش می‌رسد نیز گفت: در جنوب شهر مشهد، یک جنگل کنار روستایی قرار دارد. مدتی است که هنگام شب در این منطقه، صدایی عجیب و وحشت‌آور از میان درختان آن به گوش می‌رسد که سابقه نداشته است. مردم محلی می‌گویند که به‌محض تاریک شدن هوا، صدایی شبیه صوت یا جیغ از میان درختان این منطقه به گوش می‌رسد. این منطقه‌ در جاده‌ای که از جنوب مشهد به سمت کوه‌های بینالود و مشخصا روستای دیدنی مغان و غار آن منتهی می‌شود، واقع شده است و به نام کوه‌های خلج شهرت دارد.

او ادامه داد: برخی ساکنان منطقه، این صداهای وحشت‌آور را از ملخ‌هایی می‌دانند که به این منطقه هجوم آورده‌اند و شب‌ها به درختان پناه می‌برند، برخی دیگر نیز عواملی ناشناخته را از جمله آب‌وهوا، دلیل به‌وجود آمدن این صداها می‌داننند. این منطقه در دره‌ای واقع‌ شده که رودخانه‌ای از آن می‌گذرد. این رودخانه هر سال در یک فصل خشک می‌شد، ولی از سال 1390، یعنی درست از سالی که این صداها از جنگل شنیده می‌شود، همچنان آب در آن جریان دارد و همین امر باعث جلب توجه مردم و به تبع آن، ترس آن‌ها از این پدیده‌ی شگفت‌انگیز شده است. وحشتی که می‌تواند گردشگران کنجکاو را به‌ سوی خود جلب کند.

آیا ایران «مثلث برمودا» دارد؟

زیدی با اعتقاد به این‌که «ریگ جن» شگفت‌انگیزترین، اسرارآمیزترین و ترسناک‌ترین منطقه در ایران است، توضیح داد: این منطقه‌ی کویری که پر از تپه‌های ماسه‌یی است، در جنوب سمنان قرار دارد. این منطقه در شرق دریاچه‌ی نمک، شمال چوپانان و انارک و غرب جندق، یعنی در کویر مرکزی ایران واقع است و به‌دلیل وسعت زیاد و نداشتن چشمه یا چاه آب، در گذشته‌های دور، کاروان‌ها از آنجا عبو نمی‌کردند و فقط در سال‌های اخیر، گروه‌هایی از محققان و سیاحان به این منطقه رفته‌اند.

او اظهار کرد: «ریگ جن» با وسعتی حدود 3800 کیلومترمربع در حاشیه‌ی شمالی‌اش به کوه گوگردی و در حاشیه‌ی شرقی‌اش به جاده‌ی دامغان می‌رسد. بهترین مسیر دستیابی به آن، بخش شمال شرقی «پارک ملی کویر» است، جاده‌ی سنگ‌فرش ملک‌آباد که البته داخل مرز پارک است و زیر نظر سازمان حفاظت محیط‌ زیست اداره می‌شود. مسیر دیگر برای ورود به «ریگ جن» جندق است که در بخش شرقی پارک قرار دارد. چند سال پیش، علی پارسا - کویرشناس مقیم آمریکا - همراه میران‌زاده - رییس وقت پارک ملی کویر - با هواپیما بر فراز «ریگ جن» پرواز کردند تا ثابت کنند این منطقه شباهتی با «مثلث برمودا» ندارد.

وی درباره‌ی نگاه محلی‌ها به این منطقه، توضیح داد: محلی‌ها، چوپان‌ها و ساربان‌ها معتقدند که اگر کسی پایش به «ریگ جن» برسد، ناپدید و توسط ارواح و موجودات ماورایی به قلب «ریگ جن» فرستاده می‌شود! یکی از کاوشگران می‌گوید که حتی شترهای اهالی کویر هم وقتی به این منطقه می‌رسند، می‌ایستند و حرکت نمی کنند. «آلفونز گابریل» اتریشی و یک کاوشگر سوئدی قصد داشتند این منطقه را کشف کنند، اما هیچ‌کدام نتوانستند از این بخش کویر عبور کنند و «گابریل» فقط با عبور کردن از عرض منطقه، به‌ناچار به سمت یزد برگشت و این وظیفه به کاوشگران کنجکاو ایرانی محول شد. در نهایت، علی پارسا همراه با گروهش توانست از طول این کویر عبور کند.

او گفت: این منطقه، پوشش گیاهی و جانوری ندارد و تا کنون گزارشی درباره‌ی حیواناتی که احتمال دارد در اینجا زندگی کنند، ارائه نشده است. شن‌زارهای گسترده‌ی این منطقه و باتلاق‌های آن، هر انسانی را به وحشت می‌اندازد. اگر کسی بدون تجهیزات لازم به این منطقه سفر کند، گرفتار گل و لجن‌های بیابان می‌شود و به قولی، به کسانی می‌پیوندد که در این بیابان ناپدید شده‌اند!

وی افزود: تماشا و کاوش در این منطقه می‌تواند مورد علاقه‌ی گردشگرانی باشد که هدف‌شان از سفر، چیزی به‌جز تفریح است.

دیوارهایی که اجساد کودکان در آن‌ها دفن بود

زیدی اظهار کرد: هر ‌سال، گردشگران زیادی به تماشای بقایای ارگ بم می‌روند، ولی می‌توان فقط به‌خاطر ابهت و شکوه ارگ بم، از این قدیمی‌ترین سازه‌ی خشتی دنیا دیدن نکرد؛ چندی پیش، خبر کشف جسد چند کودک در دیوارهای بلند ارگ بم، توجه کارشناسان خارجی را جلب کرد و گروهی از باستان‌شناسان ژاپنی تصمیم گرفتند همراه با تیم گزارشگران، راهی ویرانه‌های ارگ بم شوند و به تحقیق درباره‌ی موضوع مطرح‌شده‌ بپردازند.

این پژوهشگر ادامه داد: ماجرا از این قرار بود که به‌طور رسمی، نخستین‌بار یک باستان‌شناس (نرگس احمدی) در گزارشی اجمالی، به کشف اسکلت نوزادهایی در ارگ بم اشاره کرد (گزارش‌ها و مقالات سالانه ی پروژه‌ی نجات‌بخشی میراث فرهنگی بم، س 1، ش 1، 1384). او از ماه‌های آغاز پس از زلزله، برای بررسی میزان تخریب به ارگ رفته بود. در آن روزها، رسانه‌ها با عناوینی مانند «گره معما در دست مومیایی‌ها»، «ابهام درخصوص کشف جسد در ارگ بم»، «کشف مومیایی کودکان در لابه‌لای حصارهای ارگ بم» و ... از این ماجرا صحبت کردند و خبرهایی، از سکوت مسوولان تا تکذیب خبر کشف اجساد تازه‌ی نوزادان، منتشر شد. برای پرس‌وجو درباره‌ی این ماجرا، علاقه‌مندان می‌توانند به دیدن ارگ بم بروند.

این پژوهشگر حوزه‌ی مردم‌شناسی در پایان، به خبرنگار ایسنا گفت: این مناطق، ترس را در بازدیدکنندگان برمی‌انگیزند. وجود چنین جاذبه‌هایی در کشورهای دیگر، ممکن است برای گردشگران علاقه‌مند به «گردشگری سیاه» جذاب باشد و برای دیدن آن‌ها هزینه صرف کنند. در ایران نیز علاقه‌مندان به حوزه‌ی «گردشگری سیاه» می‌توانند به این مناطق بروند.

نقل ازhttp://isna.ir


معدن نقره و سرب نخلک در ۵۰ کیلومتری شهر انارک در استان اصفهان قرار دارد . از انارک که به سمت خور میروی پس از ۳۰ کیومتر به جاده ای خاکی میرسی که حدود ۲۰ کیلومتر باید در خاکی برانی تا به مجموعه نخلک برسی .

این معدن بیش از ۲۵۰۰ سال قدمت دارد و از دوره ساسانیان در آن حفاری و کار انجام میشده که وجود یک چهارتاقی و قلعه سنگی در نزدیکی معدن گواه این قضیه میباشد

در دوره رضاشاه پهلوی با ورود آلمانی ها بهره برداری از معدن بطور علمی و در وسعت زیاد شروع شد . آلمانی ها تا ژرفای ۲۰۰ متری در دل زمین پیش رفتند و معدنی در ۵ طبقه ایجاد کردند . تجهیزاتی که امروزه در معدن وجود دارد بیش از چهل سال قدمت دارد .

این معدن خاستگاه و مرکز آموزش بسیاری از بزرگان صنعت و معدن ایران بوده و در کنار خود دهکده ای با چند هزار نفر جمعیت داشته . دهکده ای که مدرسه مسجد درمانگاه و ... داشته و از شهرها و روستاهای اطراف برای معالجه به اینجا می آمده اند .

در اواخر دوره پهلوی مسئولین امر تصمیم گرفتند که حفاری و کاوش در معدن را کنار گذارده و آنرا به یک اثر باشکوه توریستی تبدیل کنند . اما این کار هرگز انجام نشد و دهکده نخلک به مرمر خالی از سکنه گردید .

با تغییر مدیریت در سالهای اخیر تصمیم به اسافاده دوباره از معدن گرفته شد و طی دوسه سال تعداد کارکنان از ۵۰ نفر به سه برابر افزایش یافت و درحال حاضر معدن در حال کارکرد است .

مدیریت جدید معدن اهداف زیادی در جهت پیشبرد صنعتی و توریستی مجموعه دارد و امیدواریم که در پیشبرد اهدافشان موفق و پیروز باشند .

همراه با مهندس باقری مسئول ایمنی مجموعه و همکارانشان با آسانسور تا عمق ۲۰۰ متری یا همان طبقه پنجم معدن رفتیم و از آنجا مدیر داخلی معدن نیز همراهمان شد برای بازدید از بخش های مختلف .

تونل های زیبا - چاه های دسترسی - ریل کشی های کف معدن - واگن های حمل مصالح - سیستم تهویه هوا - شبکه خروج آبهای زیرزمینی - هتل زیرزمین (محل استراحت معدنچیان) - نمازخانه یک نفره - رگه های زیبای سنگ سرب و از همه جالبتر دیواره بازمانده از یک فعالیت گسلی (دیواره ای که خطوط ناشی از حرکت لایه ها هنوز بر روی آن نمایان است) از بخشهای جالب این معدن هستند .

نکته جالب اینکه در مجموعه نخلک با هرکسی که حرف میزنی یا پرسشی میکنی همه با روی باز و نیکو تو را پاسخ میدهند . گویا کار در این مکان مخصوص افراد باحوصله و خوش اخلاق است .

مجموعه نخلک تا مدتی پیش از شبکه برق سراسری محروم بوده و به تازگی تیرهای برق به آن راه یافته اند . درست در همین روز که ما از معدن بازدید کردیم ژنراتور قدیمی تولید برق معدن را برای فروش در مزایده از مجموعه خارج کردند . نکته جالب اینکه برخی مهندسین و کارکنان با حالت خاصی برای بدرقه ژنراتور آمده بودند . گویی که دوستی صمیمی را دارند از دست میدهند .

امروزه فقط در عمق ۲۰۰ متری حفاری انجام میشود . سیستم کار در معدن به گونه ای است که سنگ های کنده شده از دل زمین را با دستگاه های بالابر و واگن ها مخصوص به بالابر اصلی میرسانند و سپس آنرا به روی زمین میکشانند .

در گذشته سنگ ها را در کوره ذوب میکردند اما امروزه مصالح به کارخانه فرآوری منتقل شده و پس شکسته شدن و سرند شدن سنگ های حاوی سرب از دیگر سنگ ریزه ها جداشده و سپس وارد بخش عملیات شیمیایی میشود .

در این مرحله با درگیر شدن مواد شیمیایی ناخالصی های موجود در سنگ ها از سرب جداشده و در نهایت کنستانتره سرب بصورت خمیر از کارخانه بیرون آمده و در محل خاصی خشک میشود . 

         نوشته ای دیگر درباره معدن

       

       

       

       

       

       

       

       

       

       


نقل از
http://mehrbiin.blogfa.com



Anarak _ Ophiolite توضیحات را بخوانید لطفا ...داخل کوره سرباره ریزیخانه های پرشوره المانها در جدال با دفن شدن زیر ماسه های رواننشانه معدنNakhlak Mine, March 2011معدن سرب نخلکRig jen expedition 2010u ANARAKU-ÍRÁN-1999Alam village 2013كارگاه ذوب سرب مربوط به دوره قاجارMashke ab- chah shure - anarakshekufeye badam (Chah-gorbeh)fdwgهر که طاووس خواهد جور هندوستان کشدمیکرو چین های گردنه زنجیر گاهچراغ قدیمی متعلق به 100 سال قبلNakhlak Mineنخلکمعدنگردنه زنجیره گاهبوته علمborder of jinn dunes in south(camera toward north)Morghab- chah gorbe - anarakChah Gorgbeh - anarakMountain almond's Blossom - anarak's nature - Esfahan - iranLead mine. NakhlakOld Copper Mine

عکس شهر معدن نخلک 
Photos provided by Panoramio. Photos provided by Panoramio are under the copyright of their owners


پیمایش دم ریگ جن از الله آباد تا نخلک
احسان کبیری

نام برنامه : 62 کیلومتر پیمایش دُم ریگ جن معروف به مثلث برمودای ایران ، از روستای الله آباد تا معدن نخلک
نام گروه : گروه کوهنوردی اسپادانا اصفهان
زمان و تاریخ برنامه : ساعت 14 پنج شنبه مورخ 21/10/1391 لغایت ساعت 23 شنبه مورخ 23/10/1391
مبدا حرکت : اصفهان – ترمینال جی
سرپرست برنامه : فرزاد صادق زاده
راهنما و عکاس : احسان امین جواهری
گزارش : احسان کبیری
مختصات ها و اطلاعات فنی گزارش:احسان امین جواهری
شرکت کنندگان : 4 نفر شامل فرزاد صادق زاده، احسان امین جواهری، علی اوقانیان، احسان کبیری
آب و هوا : روز اول نیمه ابری و معتدل از عصر وزش نسبتا شدید باد سرد بویژه هنگام تاریکی هوا،شب بسیار سرد در حدود10 درجه سانتیگراد زیر صفر،روز دوم آفتابی و معتدل.
وزن کوله¬ها : حدود 12 کیلوگرم
آب مورد نیاز: حدود 4 لیتر برای هر نفر


تجهیزات مهم:
گتر و کفش ساق دار(جلوگیری از نفوذ ماسه) ، عینک ،کلاه وکرم ضد آفتاب ،هدلامپ،کیف کمکهای اولیه، جی پی اس (دو عدد چون اگر خراب شود احتمالا خواهید مرد! )،قطب نما،کیت بقا،چادر،زیرانداز،کیسه خواب،لباس گرم،دستکش،بادگیر


شرایط برنامه:
نیاز به استقامت بدنی و روحی به اندازه کافی(آمادگی رویارویی با هر نوع حادثه ، اضافه شدن احتمالی یک روز بیشتر به برنامه، تحمل تشنگی، رویارویی با طوفان شن، باد و ...)،تمرینات آمادگی قبل از برنامه،برنامه غذایی قبل از سفر و حین برنامه


توصیف ریگ جن:
کویر« ریگ جن» از صعب العبورترین نواحی کویری ایران و حتی جهان و پر از تپه های ماسه¬ای و باتلاق های نمکی است. در حال حاضر در این منطقه کمترین علایم از حیات دیده می شود. این کویر در جنوب غربی و غرب دشت کویر، جنوب سمنان، جنوب شرق گرمسار، شرق منطقه حفاظت شده کویر، شمال انارک و غرب جندق قرار گرفته است. هیچ گونه چشمه یا چاه آبی در این منطقه وجود ندارد.
مردم محلی معتقدند این سرزمین نفرین شده است. در قدیم کاروان ها و مسافران هرگز از این کویر عبور نمی کردند. قدیمی ها معتقد بودند، این سرزمین نفرین شده و پایگاه شیطان ها و ارواح پلید است. مردمی که در اطراف این کویر زندگی می کنند بر همین باور هستند.این مردم محلی می گویند هر کسی که وارد این سرزمین شده زنده نمانده و ناپدید شده است. ریگ جن را مثلث برمودای ایران هم می نامند. ( به نقل از ویکی پدیا

                                                                    

                                                                   

                                                              منطقه دم ریگ جن، عکس از احسان امین جواهری

گزارش سفر:
ساعت 14 روز پنج شنبه مورخ 21 دیماه سال 91 در ترمینال جی اصفهان سوار بر اتوبوس شده و پس از گذشتن از سگزی، کوهپایه،تودشک و نایین در ساعت 17:40 به انارک رسیدیم. انارک شهر بسیار کوچکی بود که به نقل از راننده، از هشت هزار اهالی آن در حال حاضر حدود هزار و دویست نفر در آن زندگی می¬کنند. از قبل با یک راننده ساکن انارک هماهنگ کرده بودیم و بعد از رسیدن به انارک به همراه او راهی روستای الله آباد شدیم. حدود 70 کیلومتر تا روستای الله آباد راه در پیش رو داشتیم. بعد از دیدن تابلوی 15 کیلومتر تا چوپانان، حدود 4 کیلومتر دیگر رفتیم و سپس به جاده فرعی با آسفالتی خراب در سمت غرب پیچیدیم. از آنجا حدود 10 کیلومتر رفتیم تا حدود ساعت 19 شب به روستای متروکه الله آباد رسیدیم.جاده قدیم انارک به چوپانان از الله آباد میگذشته است و این به خوبی در نقشه زیر هم مشخص است.

 

از راننده جدا شدیم و به او گفتیم که حدود 48 ساعت دیگر در معدن نخلک مجددا منتظر ما باشد. قرار بود شب را در کنار جاده کمپ بزنیم و صبح حرکت را آغاز کنیم. ولی سورپرایز شدیم، چرا که یک مزرعه متعلق به آقایی متولد انارک به نام دکتر جعفری در آنجا بود که تعدادی کارگر در آنجا در اتاقی کوچک زندگی می¬کردند. شغلشان دامپروری و مزرعه¬داری بود. انسان¬های بسیار مهربان و مهمان ¬نواز. ما هم خوشحال شدیم که امشب نیاز به رویارویی با هوای سرد نیست. در آنجا با یک گروه از گردشگران آشنا شدیم که با ماشین¬های دو دیفرانسیل برنامه گردشگری با ماشین در چند کیلومتر داخل کویر را در پیش رو داشتند. پس از خوردن شام حدود ساعت 21 تصمیم گرفتیم بخوابیم که ناگهان 4 نفر دیگر وارد اتاق شدند. دو نفر تهرانی به همراه دو نفر فرانسوی.برای فیلم برداری داخل کویر به ایران آمده بودند.آنها نیز نیمه شب رفتند اما حدود 3 بامداد بازگشتند.ماجرایی داشتیم آن شب تا صبح ! بالاخره پس از چند ساعت خواب صبح حدود ساعت 5 بیدار شدیم و پس از جمع کردن کوله¬ها، و خوردن یک لیوان شیر و خرما، حدود ساعت 6 از مزرعه بیرون زدیم وابتدا به سمت شمال غرب و سپس جهتمان شمالی شد.رفتیم و راه رفتیم و راه رفتیم و راه رفتیم. ابتدای مسیر هموار با زمین سفت بود. بوته ها و گیاهان خشکیده فراوان دیده می¬شد. راه رفتن زیاد سخت نبود. در زیر تصویر طلوع زیبای آفتاب در کویر دیده می¬شود.

                                                    


بعد از یکی دو ساعت ارتفاع تپه¬های ماسه¬ای زیاد شد.آن¬ها هم چندان سخت نبود ولی در ادامه بعد از حدود 8 کیلومتر پیمایش از شروع حرکت به منظور رسیدن به جنگلی کویری در دل ریگ جهت را غربی کردیم و به تناوب بیشتر در جهت غرب و کمی شمال غرب حرکت کردیم و ناچار به عبور از دیواره های بلند ماسه ای شدیم.امان از دیواره¬ها و تپه -های ماسه¬ای بزرگ! راه رفتن در آنها خیلی انرژی می¬برد. پاها تا بالای مچ داخل ماسه فرو می¬رود. برای شکستن شیب تپه¬ها مجبور می¬شوید کلی راه اضافه بروید.به طور کلی در این برنامه هیچ نگرانی از سخت کردن کار بر خود نداشتیم چون نیاز به کسب تجربه و قرار گیری در شرایط سخت با توجه به آمادگی که داشتیم را در خود حس میکردیم ضمن اینکه برای برگذاری برنامه های سنگین تر در آینده نیاز به این کار بود!!!! رفتیم تا حدود ساعت 11 به جنگل مورد نظر رسیدیم. تصویر مربوط به جنگل در زیر مشاهده می¬گردد.

                                                                                    

گود دو باغ، منطقه دم ریگ جن، عکس از احسان امین جواهری


17 کیلومتر از آغاز پیمایش گذشته است.تراکم بسیار قابل توجه است.لطفا اگر اینجا آمدید آتش روشن نکنید. احتمال دارد کل جنگل را نابود کنید. تا ساعت 12 مشغول خوردن صبحانه !!! و استراحت شدیم. ساعت 12 به مسیر خود ادامه دادیم.چون قصد داشتیم از ریگ خارج شویم و به سمت رودخانه فصلی برویم جهت را کاملا شمالی کردیم و به همین دلیل از چند دیواره بلند عبور کردیم.چون جهت دیواره ها غربی شرقی بود این کار انرژی زیادی برد تا سرانجام وارد دشت شدیم.حدود 5 کیلومتر از جنگل فاصله گرفته بودیم اما هنوز چند کیلومتری تا رودخانه فاصله داشتیم که با توجه به کمبود زمان و شروع طوفان با نظر سرپرست برنامه از ادامه مسیر به سمت رودخانه صرف نظر کردیم و جهت را غربی کردیم اما باد شدیدی شروع شده بود.حرکتمان در خلاف مسیر باد خیلی سخت بود.باد کاملا از غرب به شرق می وزید در عین حال ناچار به ادامه بودیم. با کوله سنگین، خلاف جهت باد. اینجاست که آدم به خودش میگوید من اینجا چه کار می¬کنم ؟؟!!! از تپه¬ها و دیواره¬ها رها شده بودیم ولی باد اذیت می¬کرد.حدود 6 کیلومتر در سخت ترین شرایط راه رفتیم.شاید اگر باد نمی وزید این 6 کیلومتر 12 کیلومتر میشد. تا حدود ساعت 15:30 مجددا به سمت تپه¬ها و دیواره¬-های شنی برگشتیم تا شب در بین تپه¬ها اقامت کنیم و از بادها در امان باشیم. حدود ساعت 16 مکانی برای توقف شبانه پیدا کردیم. می¬توانستیم حداقل دو ساعت بیشتر حرکت کنیم اما باد خیلی اذیت می¬کرد و انرژی بسیار زیادی تلف می-کرد. ابتدا با درختان شکسته شده و خشکیده در بین تپه¬های ماسه¬ای، آتش روشن کردیم. دور آتش نشستیم و استراحت کردیم و چادر زدیم. به تجربه سرپرست، شب هنگام زغال¬های آتش را گستراندیم و روی آن¬ها را با ماسه نرم پوشاندیم.

                                                

 ناهموار شد ولی خلاصه بگویم سیستم گرمایش از کف راه انداختیم برای زیر چادرهایمان!!! این هم سورپرایز دوم سفر من بود. فقط مواظب باشد اگر روی ذغال¬ها را خوب با ماسه نپوشانید چادرتان میسوزد. کلی خسارت می¬بینید با این وضع دلار!!! حدود 8 شب خوابیدیم. نیمه¬های شب بود من بیدار شدم. عادت به خوابیدن روی جای سفت ندارم. اولین بار بود که در کل عمرم داخل چادر میخوابیدم!!! و البته دومین بار بود که در کیسه خواب میخوابیدم. ( اولین بارش مربوط به شب قبل داخل اتاق مزرعه بود). صداهایی میشنیدم. اون سه نفر همه خواب سنگین رفته بودند. یک صدا مربوط به خر و پف دوستام بود. صدای دوم هم مربوط به وزش ملایم باد و بارش شن های ریز روی چادر. خبری از جن و پری و اشباح هم نبود!!! آدم هم که اونجا پیدا نمیشد که ازشون بترسیم. موجود زنده دیگه ای هم که اونجا دوام نمیاره! همه اینا رو به خودم گفتم و دوباره خوابیدم.

 

مسیر پیمایش برنامه


خلاصه روز اول :
زمان حرکت : هفت ساعت و چهل دقیقه
زمان توقف : دو ساعت و بیست دقیقه
سرعت متوسط : 7/3 (سه و هفت دهم) کیلومتر بر ساعت
طول پیمایش : 6/28 ( بیست و هشت و شش دهم) کیلومتر
ارتفاع محل کمپ نسبت به دریا : 830 متر
مصرف آب: شش لیتر
مسیر حرکت : رجوع کنید به فایل GPS مربوطه


روز دوم : شنبه صبح ساعت 5:45 دقیقه بیدار باش. بیرون خیلی خیلی سرد بود. روی پوش بیرونی چادر ها یک لایه برفک مشاهده می¬شد. اصلا به میله¬های چادر دست میزدیم یخ میزدیم. نمیدونم شب چطوری در اون سرما خوابیده بودیم. سرپرست مهربان دوباره آتش روشن کرد. پنج دقیقه وسایل را جمع می¬کردیم، 10 دقیقه جلو آتش گرم می¬شدیم. کمی خرما خوردیم ،بدن ها را گرم کردیم و نهایتا 8 صبح حرکت خود را به سمت غرب آغاز کردیم. مجددا کمی در جهت شمال غربی از ریگ(تپه های ماسه ای) دور شدیم تا سرعت حرکتمان بیشتر شود و دوباره جهت حرکت غربی شد.این کار با وجود اینکه کمی طول پیمایش ما را بیشتر می¬کرد، بر سرعت ما به دلیل رهایی موقت از تپه¬ها می¬افزود. ساعت 11 صبح صبحانه خوردیم و مجددا ادامه دادیم.بعد از سه ساعت پیمایش و طی کردن بیش از 10 کیلومتر مجددا به سمت جنوب تغییر جهت دادیم و وارد ریگ شدیم که برای رسیدن به مقصد گریزی از آن¬ها نبود.از اینجا بیش از 20 کیلومتر باید در جهت جنوب و البته خیلی کم متمایل به جنوب غربی حرکت کنیم.روز دوم هوا معتدل بود و خوشبختانه باد نمی-وزید و در نتیجه موقعیت برای عکس گرفتن نیز مناسب بود. هرچند این هوا باعث افزایش مصرف آب میشد. در طی مسیر به یکی از بلندترین دیواره های مسیر برخورد کردیم که ارتفاعش 940 متر از سطح دریا بود. در بالای آن منظره¬ای بسیار زیبا پیش رو داشتیم. کوهی که معدن نخلک در پایین آن قرار داست نیز هویدا شده بود.

 

ولی راه بسیار زیادی مانده بود. بعد از یک سرسره سواری و فرود از دیواره 100 متری حرکت کردیم و رفتیم و رفتیم و رفتیم. و باز هم رفتیم. حدود ساعت 15:30 ناهار خوردیم. در حدود ساعت 17:10 چراغ¬های معدن از دور هویدا شد. به سختی دیده میشد.

 

حدود 12 کیلومتر دیگر در پیش رو داشتیم. ولی خوشبختانه جاده دیگر هموار بود و کوله¬ها تقریبا سبک. چون 80 درصد آب و غذایمان مصرف شده بود. یک ساعت آخر با وجودیکه جاده صاف و هموار بود به خاطر سنگلاخ بودن جاده خیلی اذیت شدیم. رفتیم تا بالاخره ساعت 20 به چراغ¬های معدن رسیدیم. نزدیک شدیم. سیم خاردار داشت !! دور زدیم تا به یک مسجد رسیدیم . مسجد معدن نخلک. داشتیم آب میخوردیم که ناگهان مجددا سورپرایز شدیم!!! با یک ماشین آتش نشانی به جرم ورود غیر مجاز به معدن ما را به نگهبانی ورودی بردند. البته خوشبختانه راه ما را کوتاه کردند. در آنجا پس از پرسش و تفحص فراوان و بازرسی کوله¬ها (از ترس اینکه دینامیت از معدن برنداشته باشیم)رهایمان کردند. بالاخره راننده تاکسی به ما ملحق شد و با سواری به سمت اصفهان حرکت کردیم. ساعت 23 به اصفهان رسیدیم.باید از همان دور که چراغ¬های معدن را می¬دیدیم به سمت چراغ¬های شرقی که ورودی معدن بود متمایل می-شدیم اما وجود یک ماشین در سمت غرب ما را به آن سو کشاند.


خلاصه روز دوم :
زمان حرکت : نه ساعت و بیست دقیقه
زمان توقف : سه ساعت
سرعت متوسط : 8/3 (سه و هشت دهم) کیلومتر بر ساعت
طول پیمایش : 34 ( سی و چهار) کیلومتر
مصرف آب: هشت لیتر
فایل جی پی اس مسیر حرکت به پیوست ارائه می¬گردد.
در پایان از تیم پشتیبانی شامل مسیح فروزمهر،جاوید کاظم زاده،ابراهیم معینی و منیره دادخواه که در تمام طول برنامه پیگیر امور بودند همین طور از محسن ادیب بابت راهنمایی های قبل از برنامه سپاسگزاریم


برخی از مختصات ها:
فرعی روستای الله آباد از جاده اصلی:
N33 35 16.6 E54 17 49.8
محل شب مانی در الله آباد:
N33 37 05.9 E54 09 28.7
جنگل بیشه:
N33 41 40.7 E54 04 17.8
شب مانی در ریگ:
N33 44 15.2 E54 00 18.9
معدن نخلک:
N33 33 43.8 E53 50 30.5
فرعی معدن نخلک از جاده اصلی:
N33 30 48.8 E53 54 49.9

نقل ازhttp://www.irandeserts.com


رازهای ریگ جن
شنبه ۲۷ مهر ۱۳۹۲ ساعت ۰۹:۴۵
روزنامه نگارها عادت دارند به موضوعات ناشناخته، ابعاد ماورایی بدهند. آنها درباره هر موضوع ناشناخته ای، داستانهای عجیب و غریبی سر هم می کنند تا خوانندگان با هیجان، نوشته هایشان را بخوانند.
رازهای ریگ جن
عرش نیوز؛
هر مکان ناشناخته ای برای آنان، یک مثلث برموداست که هر از گاه، شماری از آدمها و ادوات شان را به درون خود می کشد. با همه این حرفها شک نکنید هر چه تاکنون درباره «ریگ جن» در روزنامه ها خوانده اید، واقعیت دارد. ریگ جن تا همین سالها ناشناخته ترین جغرافیای ایران بود.
مردم محلی بر گرداگرد جغرافیای پهناور ریگ جن، این منطقه ناشناخته را سرزمین ارواح و اشباح می دانستند. آنها هر از گاه حیوانی رمیده یا مسافری سرگردان را می دیدند که وارد ریگ جن می شود و دیگر هیچ گاه باز نمی گردد. در ذهن اهالی داستانهای فراوانی وجود دارد، درباره کاروانهایی که به اشتباه یا از سر سماجت، وارد ریگ جن شده و به سرنوشتی نامعلوم گرفتار آمده اند و همین داستانها از کویری ناشناخته در طول سده ها، منطقه ای مرموز و وهم آور ساخته است.


«سون آندرس هدین» یکی از بزرگترین کویرنوردهای جهان است که در اواخر قرن نوزدهم و نیمه نخست قرن بیستم، بسیاری از کویرهای جهان، بویژه کویرهای آسیا و ایران را در نوردید. کتاب «به سوی هندوستان از راه زمین» که در ایران با نام «کویرهای ایران» ترجمه شده، یکی از کامل ترین متون تاریخی درباره کویرهای ایران است. به ویژه عکسهای «هدین» از کویرهای ایران هم در آن نشر یافته است.
این کویرنورد سوئدی در زمان ناصرالدین شاه به ایران آمد و به کویر مرکزی ایران سفر کرد. او در سال۱۹۰۰ اطلاعی درباره ریگ جن جمع آوری و ثبت کرد. هدین همچنین کوشید، بتواند از ریگ جن عبور کند، اما موفق نشد. ۳۰ سال بعد «آلفونس گابریل» جغرافیدان اتریشی سعی کرد، تلاشهای هدین را برای عبور از ریگ جن به سرانجام برساند، اما او هم نتوانست راهی به این جغرافیای ناشناخته و وهم انگیز باز کند. هر دوی این کویرنوردها به باورهای محلی درباره ریگ جن به عنوان محلی در تصرف اجنه اشاره کرده اند. باورهایی که در سالهای بعد، هیجانی فراوان به تلاشهای ناکام برای عبور از ریگ جن بخشید. تا سرانجام یک کویرنورد ایرانی، به نام علی پارسا کمتر از ۱۰ سال قبل، پس از چندین بار تلاش توانست با گروهی مجهز، از میان این کویر ناشناخته بگذرد و بر همه داستانهای ماورایی، خط بطلان بکشد. پس از موفقیت تیم علی پارسا کویرنوردهای فراوانی در سالهای اخیر از ریگ جن گذشته اند و مسیرهای مختلفی را ثبت کرده اند تا به بخشی از رازهای بی پاسخ ریگ جن، پاسخ بدهند.


ریگ جن کجاست؟
ریگ جن منطقه‌ای است محصور میان شهرهای انارک و نایین از جنوب، سمنان و دامغان از شمال، جندق از شرق و ورامین از غرب. دور تا دور ریگ جن، پوشیده از نمکزار و رمل و مناطق باتلاقی است؛ باتلاقهایی که احتمالاً محل دفن همه آنهایی است که نتوانسته اند از ریگ جن بگذرند. این کویر ۳ هزار و ۸۰۰ کیلومتر مربع وسعت دارد. کوه گوگردی در حاشیه شمالی، کوه ملاهادی در حاشیه جنوبی و جاده دامغان به جندق در حاشیه شرقی، ریگ جن را محصور کرده اند. در قسمت شمالی ریگ جن نیز بقایایی از یک مسیلی پهناور وجود دارد که آب بارشهای گاه گاه فصلی را از ارتفاعات کوه گوگردی تا قلب ریگ جن می رساند. این، همه جغرافیای افسانه ای ریگ جن است.
ناحیه وسیعی از ریگ جن بدون پوشش گیاهی و جانوری است. هرچند هنوز از وضعیت پوشش گیاهی و حیات وحش این منطقه اطلاع چندانی در دست نیست. اما در حواشی آن یعنی در دهانه چاه گرگ و دهانه ظلمات وهمین طور دامنه های کافرکوه، وجود جبیر و گور ایرانی گزارش شده است. در حاشیه شمالی دامنه کوه ملا هادی چند نمونه آگامای سروزغی(نوعی مارمولک) مشاهده شده است و همین طور در حاشیه آن از راه جندق چند نمونه عقرب صید گردیده است.
بهترین مسیر دستیابی به ریگ جن، نفوذ از شمال شرق پارک ملی کویر؛ یعنی جاده «ملک آباد» است که البته در محدوده پارک قرار دارد و برای ورود به آن به مجوز سازمان محیط زیست نیاز است.
ورودی دیگر ریگ جن از جندق است که دقیقاً در نقطه مقابل، یعنی در بخش شرقی پارک قرار دارد.توجه داشته باشید، که اگر در زمینه کویرگردی، یک آماتور به شمار می آیید، بهتر است طبیعت‌گردی را از کویرهای دیگر آغاز کنید. فتح ریگ جن به تجربه و مهارت نیاز دارد.


گریه سنگ
نبود منابع آب در گستره وسیع ریگ جن به همراه وجود موانع طبیعی از جمله باتلاقهای نمک و تپه های ماسه ای مرتفع، عواملی هستند که این منطقه را در طول قرنها از دسترسی انسان دور نگه داشته اند. همین عوامل سبب شده این عرصه پهناور در طول تاریخ بر انسان پوشیده بماند و در نتیجه نام جن بر آن بگذارند. افسانه ها و داستانهای فولکلور و پر ابهام در مورد ریگ جن، عموماً نشأت گرفته از عجز حاشیه نشینان و یا مسافران در عبور از این خطه بوده است. همچنین پوشیده بودن قسمتهای جنوبی ریگ جن از تپه های ماسه ای و صدایی که حرکت باد روی این تپه ها ایجاد می کرده، قطعاً از عوامل مؤثر بر باور عمومی درباره وجود قدرتهای متافیزیکی در این منطقه است. اختلاف زیاد دمای شب و روز و خرد شدن سنگها بر اثر این اختلاف زیاد که به «گریه سنگ» شهرت دارد نیز به همین عوامل نسبت داده می شده است. عواملی که البته با حضور طبیعتگردها و عبورشان از ریگ جن، کمرنگ و کمرنگ تر شده است.

قدس آنلاین


شماره خبر : 173687تاریخ خبر :۱۳۹۲/۷/۱۵ساعت خبر :۱۲ : ۱ 
امید برای زنده ماندن جوان گمشده در کویر
جست‌وجو برای یافتن جوان گمشده در کویر مصر شهر خور و بیابانک از زمین و هوا صورت می‌گیرد

  روز نامه ایران / جست‌وجو برای یافتن جوان گمشده در کویر مصر شهر خور و بیابانک از زمین و هوا صورت می‌گیرد. حیدرعلی خانبازی معاون امداد و نجات هلال‌احمر اصفهان گفت: جست‌وجو برای پیدا کردن جوان گمشده در کویر مصر شهر خور و بیابانک تاکنون بی‌نتیجه مانده است و در جست‌وجو  یک روزه بالگرد اعزامی به این منطقه هیچ اثری از این فرد پیدا نشده و گم‌شدن این جوان در این منطقه تنها یک حدس است. وی افزود: جست‌وجو برای یافتن این جوان هنوز ادامه دارد و احتمال زنده پیدا شدن وی وجود دارد. علیرضا گودرزی جوان 30 ساله اصفهانی چهارشنبه، دهم مهر به دلیل ناآشنایی با منطقه کویری روستای مصر گم شد. خور و بیابانک شرقی‌ترین شهر استان اصفهان است و روستای گردشگری مصر در 50کیلومتری شمال غربی مرکز این شهر قرار دارد و امسال برای دومین بار است که در کویر مصر افراد به دلیل ناآشنا یی با موقعیت جغرافیایی منطقه گم می‌شوند.

البته یكی از خوانندگان ما كامنتی گذاشته به شرح زیر: اما تا چقدری می توان به آن استناد كرد نمی دانم

سه شنبه 16 مهر 1392 10:10 ب.ظ
با سلام پس از چند روز تلاش جوان اصفهانی پیدا شد


به گزارش ایرنا

تلاش امدادگران برای یافتن گردشگر مفقود شده در کویر مصر ادامه دارد

اصفهان- رییس جمعیت هلال احمرخوروبیابانک گفت: تلاش گروههای امداد و نجات این جمعیت برای یافتن جوان 32 ساله اصفهانی مفقود شده در کویر روستای مصر ادامه دارد.

حسین ایرجی روز یکشنبه به ایرنا گفت: علیرضا گودرزی عصر چهارشنبه هفته گذشته برای دیدن جاذبه های طبیعی روستای کویری مصرخوروبیابانک به این منطقه رفته بود که به سبب نا آشنا بودن با منطقه گم شده است.

وی گفت: 12امدادگر با تجهیزات امدادی و با کمک ساکنان منطقه در جستجوی این جوان هستند اما تاکنون اثری از این گردشگر دیده نشده است.

وی افزود: پس از هماهنگی های لازم یک فروند بالگرد جمعیت هلال اقدام به گشت زنی و تجسس در منطقه پرداخت که تلاش این تیم هوایی نیز تاکنون بی ثمر بوده است.

وی گفت: تلاش برای یافتن این گردشگر همچنان ادامه دارد.


یک جوان اصفهانی در کویر مصر خوروبیابانک گم شده است

اصفهان- رییس جمعیت هلال احمر شهرستان خوروبیابانک گفت: یک جوان اصفهانی 30 ساله از سه روز قبل به دلیل آشنا نبودن با کویر مصر در این منطقه گم شده است.

حسین ایرجی روز شنبه به خبرنگار ایرنا گفت: این جوان اهل اصفهان روز چهارشنبه برای دیدن جاذبه های طبیعی روستای مصر وارد این منطقه شد و تاکنون اثری از او نیست.

وی افزود: 12 امدادگر با یک دستگاه موتور سیکلت و یک خودروی امدادی و یک آمبولانس به محل اعزام شده اند و در صدد یافتن این جوان هستند.

وی گفت: در این تیم امدادی، شهرداری جندق و تعدادی از اهالی روستای مصر با هلال احمر شهرستان همکاری دارند.

رییس جمعیت هلال احمرخوروبیابانک افزود: امسال برای دومین بار است که در کویر مصر افراد به دلیل ناآشنا بودن به موقعیت جغرافیایی منطقه گم می شوند.

وی گفت: تلاش امدادگران ادامه دارد و از بالگرد هوایی مستقر در استان نیز درخواست کمک کرده ایم.

روستای گردشگری مصر در 50 کیلومتری شمال غربی مرکز شهرستان خوروبیابانک قرار دارد.

خوروبیابانک شرقی ترین شهرستان استان اصفهان است و سالانه هزاران گردشگر داخلی و خارجی از جاذبه های طبیعی آن دیدن می کنند.

این شهرستان با حدود 20 هزار نفر جمعیت در 420 کیلومتری شرق اصفهان واقع است.

نقل ازhttp://www3.esfahan.irna.ir


چوپانان در تصویر
برای تماشای عكس های بسیار زیبا از چوپانان و اطرافش  اینجا را كلیك كنید 


کویرنوردی

کویر مصر؛ جایی دور، جایی نزدیک

 گزارش خبرگزاری تسنیم، تور ویژه کویرنوردی و کویرشناسی دانشجویان ایران با حضور اساتید، دانشجویان و کارشناسان بنام این حوزه برای ششمین بار توسط مرکز گردشگری علمی- فرهنگی دانشجویان ایران در روزهای 18 و19 مهرماه در کویر مرکزی ایران برگزار می‌شود.

بازدید از روستا و نخلستان‌های زیبای مصر در دل کویر مرکزی ایران، شترسواری در کویر، بازدید از روستا و نخلستان‌های گرمه و قلعه باستانی بیاضیه، بازدید نمائی از طبیعت شگفت‌انگیز"کوه جن" و دریاچه شگفت‌انگیز خور و بیابانک، معرفی پوشش گیاهی و جانوری توسط استاد راهنمای تور، پیمایش تپه‌ها و شن‌های روان کویر مصر، شن‌درمانی، رصد ستارگان در شب کویر با استفاده از گروه و تلسکوپ های پیشرفته، گشت شبانه در کویر و شب‌نشینی دور آتش، کمپینگ در مناطق طبیعی بکر و ... ازجمله برنامه‌های این طرح خواهد بود.

کویر مصر در روستای مصر و 55 کیلومتری شهرستان خور از توابع استان اصفهان واقع در دشت کویر ایران است. این منطقه از مقاصد مهم گردشگری ایران است و دریای شنی کویر مصر برای همه طبیعت‌گردان جاذبه‌ای منحصر به فرد به شمار می آید. وجود تپه‌های شنی وسیع در دل کویر، آثار تاریخی متعدد از جمله نارنج قلعه و قلعه تاریخی بیاضه و از طرفی آب و هوای مناسب این منطقه در فصل پاییز می‌تواند بهترین زمان سفر به این منطقه باشد.

دانشجویان علاقمند می‌توانند جهت کسب اطلاعات بیشتر و پیش ثبت نام به سایت www.istta.ir مراجعه نمایند و یا با شماره های 66491136 و 66491222 دبیرخانه ششمین دوره کویرنوردی و کویرشناسی دانشجویان تماس بگیرند.



همه پیوندها
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو | Buy Website Traffic